Dit vindt NRC van de films die deze week uitkomen in de bioscoop

Met recensies van ‘The Jungle Book’, ‘Mammal’, ‘Kung Fu Panda 3’, ‘Demolition’ en ‘El Clan’.

  • ●●●●

    The Jungle Book

    The Jungle Book zoomt nu scherper in op de identiteitsstrijd van Mowgli: nee, hij is geen wolf, en pas als hij zijn eigen (menselijke) eigenaardigheden omarmt, kan hij zijn vrienden echt helpen. Zo wordt The Jungle Book een coming-of-age-film met een nieuwe, interessante moraal. In zijn eigenheid schuilt zijn kracht, ontdekt Mowgli: hij is slimmer en vindingrijker dan de dieren. Maar mens-zijn gaat gepaard met een grote verantwoordelijkheid, leert hij. Volwassen is hij pas als hij zijn kracht weet te beheersen. Lees de recensie.

    Regie: Jon Favreau. Met Neel Sethi. Stemmen van Bill Murray, Ben Kingsley, Jeremy Irons. In: 200 bioscopen.

    Interview Jon Favreau: De regisseur van The Jungle Book over zijn technisch vernuftige film met een groene boodschap: “James Cameron had uit het niets technologische wondermiddelen geschapen voor Avatar. Wij bouwden daar op voort, samen Rob Legato, de special effectsexpert die met Cameron samenwerkte.”
    Achtergrond Disney: De nieuwe versie van The Jungle Book is er nu, maar Disney kondigde nog een tiental andere bewerkingen aan. De studio werkt aan een nieuwe Belle en het Beest, Dumbo en een vervolg op Alice in Wonderland.
  • ●●●●●

    Tony

    In de documentaire Tony wordt de ontstaansgeschiedenis van het razend populaire ‘slaafvrije’ chocolademerk Tony Chocolonely met veel goesting gerecapituleerd. Het is deels jongensboek, deels guerrillajournalistiek. Er zijn momenten dat je zou willen dat maakster Benthe Forrer iets meer van de kritische intuïties van het Keuringsdienst-team had. Lees de recensie.

    Regie: Benthe Forrer. In: 16 bioscopen.

  • ●●●●●

    Mammal

    Het idee dat vrouwen van nature bestemd zijn voor het moederschap wordt ondergraven in Mammal, de tweede film van de Ierse regisseur Rebecca Daly. Het lukt Mammal net niet om voldoende te intrigeren. Lees de recensie.

    Regie: Rebecca Daly. Met: Rachel Griffiths. In: 6 bioscopen.

  • ●●●●●

    I Am Wrath

    Het is niet slecht gedaan, de sadistische vechtpartijen, kogelregens op de dansvloer en een gijzeling om het nóg persoonlijker te maken. Maar I Am Wrath schrikt laf terug als het écht heavy wordt en is zo godvergeten voorspelbaar dat niemand, kijkers noch makers, er vreugde aan beleeft. Lees de recensie.

    Regie: Chuck Russell. Met: John Travolta, Christopher Meloni, Amanda Schull. In: 14 bioscopen

  • ●●●●

    Kung Fu Panda 3

    Net als de eerdere films ziet ook Kung Fu Panda 3 er prachtig uit, vooral de paradijselijke natuur komt tot leven. De in viezige, monochrome groentinten gehulde demonenwereld van schurk Kai bedreigt de rijk geschakeerde kleurenpracht. Dat kan panda Po niet over zijn kant laten gaan. Lees de recensie.

    Regie: Jennifer Yuh, Alessandro Carloni. Met stemmen van: Jack Black, Dustin Hoffman. In: 245 bioscopen.

  • ●●●●

    My Big Fat Greek Wedding 2

    De obsessie met alles wat Grieks is van het origineel keert terug in het vervolg. Zoals de vaste overtuiging van opa Gus dat hij rechtstreeks afstamt van Alexander de Grote, en dat hij elk woord kan herleiden tot het Grieks. Middels tamelijk belegen grappen en situaties wordt met al die stereotypen een beetje gespeeld, maar tegelijkertijd worden ze simpelweg bekrachtigd. Resultaat is een film die aanvoelt als een langgerekte aflevering van een slechte sitcom. Lees de recensie.

    Regie: Kirk Jones. Met: Nia Vardalos, John Corbett In: 76 bioscopen.

  • ●●●●●

    Demolition

    Kunstmatige ingrepen in het enige dat realistisch is in de film: het verdriet en de vervreemding van Gyllenhaal. Hij heeft de laatste jaren vaak dit soort mannen gespeeld, een beetje ontheemd, met zichzelf in de knoop. Dat is jammer. Waarom zou je hem op herhaling casten? Demolition is te weinig specifiek om echt te beklijven. Lees de recensie.

    Regie: Jean-Marc Vallée. Met: Jake Gyllenhaal, Naomi Watts. In: 44 bioscopen.

  • ●●●●●

    El Clan

    Trapero is al jaren een gewaardeerd regisseur van sociaal-geëngageerde films, vaak thrillers. El Clan past dus goed in zijn oeuvre. Met dit verschil: hier valt hier alles – acteurs, verhaal, montage, muziek – perfect op zijn plaats, in een energieke, beklemmende, onderhoudende en verontrustende film. Lees de recensie.

    Regie: Pablo Trapero. Met: Guillermo Francella, Juan Pedro Lanzani. In: 23 bios.

    Interview Pablo Trapero: De regisseur legt Argentinië voor en na de dictatuur bloot in voortreffelijk en ijzingwekkend misdaaddrama El Clan: “Ik heb zeven jaar met het plan voor de film rondgelopen. Gemakkelijk was het niet om de financiering rond te krijgen, want dit is bepaald geen vrolijk, licht verhaal. Dat de film zo’n succes bleek te zijn, is een enorme verrassing, maar wel een prettige.”