Zijn moderne mensen per definitie geen tv-kijkers meer?

Het grensverleggende programma Jan Rijdt Rond (KRO-NCRV) houdt er na korte tijd alweer mee op. Het is veel minder duf dan voorganger Man Bijt Hond, maar niemand wil ernaar kijken.

Dr. Mau, in ‘Jan Rijdt Rond’. KRO-NCRV

Het heeft niet mogen baten, het offensief van De Wereld Draait Door (VARA) om meer kijkers te trekken naar Jan Rijdt Rond (KRO-NCRV). De bel voor de laatste ronde heeft geluid en op 29 april wordt na een klein half jaar de stekker definitief getrokken uit de poging een Man Bijt Hond voor een jonger publiek tot stand te brengen.

NPO3 heeft over de hele linie weinig kijkers, maar de cijfers voor het dagelijkse Jan Rijdt Rond behoren tot de allerlaagste van de zender: afgelopen maandag 28.000, dinsdag 59.000. Dat moet ook met het ongelukkige tijdstip te maken hebben, recht tegenover het NOS Journaal (NPO1) en vooral Goede Tijden, Slechte Tijden (RTL4). Zo slecht is het programma namelijk helemaal niet.

In vrij korte tijd heeft het dagelijkse format zich weten te ontwikkelen tot een herkenbaar en stijlvast programma. De gimmick dat de presentatoren (die allemaal Jan heten en een hemelsblauw pak dragen) nooit frontaal in beeld mochten verschijnen, is vrij snel losgelaten. Ze gaan nu vrijuit het gesprek aan met de onbekende Nederlanders in beeld, onder wie vrij veel stedelijke jongeren en ouderen met een niet-traditioneel Nederlandse achtergrond. Alleen al in dat opzicht was Jan Rijdt Rond een grensverleggend programma.

Dr. Mau

Het was een prettige kennismaking deze week met dr. Mau (64), de Sambalman van Rotterdam. Op maandag waren de pretlichtjes in zijn ogen het felst, toen hij Jan aanmoedigde eens een Madame Jeanette-pepertje in de mond te stoppen. Ook vertelde hij over zijn verleden in Suriname, waar hij onder dreiging van geweld mensen aanspoorde om op een niet nader genoemde partij te stemmen.

Dinsdag zagen we Sambalman met zijn potjes langs de terrassen en de cafés trekken. Vijf euro per stuk voor een eigengemaakte chutney of sambal Jeanette met limoenextract. Van de opbrengst wilde hij zijn tanden laten corrigeren, anders werd het nooit meer iets met de vrouwtjes.

Misschien zijn de Rock City Rollers wel naar zijn gading. De meiden van het Eindhovense roller derbyteam zijn de andere terugkerende hoofdpersonen van deze week. Jan volgt ze naar een uitwedstrijd in Hamburg en mag zelfs mee de kleedkamer in, waar de getatoeëerde rockabillypunkers roze netkousen aantrekken en zich al voor de wedstrijd verheugen op de pot bier na afloop.

Ideaal voor televisie, deze „snelst groeiende meidensport”, die neer lijkt te komen op een soort van rugby op wieltjes, maar dan zonder bal. Ook de trainer doet het goed, met zijn opgezette duivelshorentjes.

Waarom wil niemand naar dit alleraardigste programma kijken, veel minder duf dan voorganger Man Bijt Hond en een soort staalkaart van het nieuwe Nederland?

Het antwoord zou wel eens dodelijk kunnen blijken voor de ambities van NPO3. Misschien zijn de mensen die een beetje bij de tijd leven wel per definitie geen tv-kijkers meer.