‘Ik ben alleenstaande moeder. Best pittig’

Verdienen en uitgeven Merith van de Hoek (34) werkt bij bij Uitgeverij Unieboek | Het Spectrum op de afdeling kinderboeken en is altijd op zoek naar bestsellers. Samen met haar zoon Sebas (5) woont ze in een huurhuis in Utrecht.

In

‘Ondanks dat de boekenmarkt een hele slechte tijd heeft doorgemaakt, heb ik tot dusver altijd werk gehad. Ik ben dan ook blij dat ik nog steeds in het vak zit. Al van jongs af aan ben ik gek op lezen, dus het lag voor de hand dat ik daar iets mee ging doen. Tijdens mijn studie media en informatiemanagement kon ik stage lopen bij een uitgeverij. Na vijf jaar dienstverband ben ik bij een andere uitgever gaan werken totdat die werden overgenomen. Ik verloor toen mijn baan. Bij Uitgeverij Unieboek | Het Spectrum kon ik daarna tijdelijk de plek innemen van iemand die met zwangerschapsverlof ging, en ondertussen freelancete ik voor mijn vorige werkgever. Gelukkig heb ik inmiddels een vast contract want het freelancen in combinatie met het werken in loondienst vond ik toch wel erg zwaar. Je zit toch een beetje op een eilandje, terwijl ik het heerlijk vind om met anderen samen te werken en te kunnen sparren.

Ik werk nu drie dagen op kantoor en een halve dag thuis. Omdat ik alleenstaande moeder ben, is de combinatie van een baan en de zorg voor mijn zoon best pittig. Die ene halve dag thuis geeft wat meer rust en kan me beter tot dingen zetten waarvoor ik me moet concentreren. Buiten die 28 uur ben ik ook nog wekelijks zo’n 8 tot 10 uur kwijt aan het lezen van manuscripten van potentiële boeken. Soms is het een opgave als het een slecht stuk is, maar doorgaans vind ik het niet erg om daar buiten werktijd nog mee bezig te zijn want ik lees graag.”

Uit

‘Dankzij de alimentatie, kinderopvangtoeslag en het kindgebonden budget kunnen we goed rondkomen. Zonder die potjes zou ik waarschijnlijk mijn goede doelen moeten laten vallen, daar ben ik best wat geld aan kwijt. Ik steun naast een aantal stichtingen een 86-jarige opa in Ethiopië en een meisje van 16 in Rwanda in hun dagelijks leven zodat ze een menswaardig bestaan kunnen hebben. Bovendien kan het meisje, Claudine, van mijn bijdrage ook naar school. Ik vind dat we hier in Nederland in overvloed leven en ik kom niks tekort, dus ik ben blij dat ik op deze manier mensen aan de andere kant van de wereld kan helpen.

Verder shop ik nauwelijks, echt veel tijd om te gaan winkelen heb ik niet en online kleding kopen doe ik weinig. Wel spreek ik regelmatig af met vriendinnen, dat vind ik wel belangrijk om naast de zorg voor Sebas te blijven doen. Anders blijft er weinig tijd over voor mezelf: op een doordeweekse dag maak ik mijn zoon klaar voor school, breng ik hem weg, ga ik naar mijn werk, haal ik Sebas op, ga ik voor ons koken, breng ik hem naar bed en lees ik nog wat voor mijn werk.

Op mijn vrije dagen gaan we vaak naar een bos buiten Utrecht, bezoeken we musea of zoeken we een leuke speeltuin op in de stad. Ook probeer ik af en toe een stedentrip te maken, bijvoorbeeld dit voorjaar naar Londen. Op die momenten let ik niet op wat ik uitgeef. Sebas gaat dan niet mee, dat is toch niet leuk voor hem, dus dan ga ik met vriendinnen.”