Zo uitzichtloos is leven in een Australisch vluchtelingenkamp

Een indrukwekkende animatie vertelt het verhaal van een verschrikkelijke nacht in een vluchtelingenkamp op Manus Island.

Still uit Nowhere Line

Het asielbeleid van Australië geldt als een van de meest controversiële ter wereld. Vluchtelingen proberen met al dan niet gammele bootjes de oversteek naar het land te maken en worden vaak uit het water gevist door de Australische marine. Maar in plaats van dat ze naar Australië worden gebracht, eindigen de vluchtelingen in straatarme eilandstaatjes in de Pacific. De Australische overheid betaalt deze landen om de bootvluchtelingen op te nemen.

Graphic novel

Het kamp op Manus Island (Papoea Nieuw-Guinea) is daar één van. Vluchtelingen krijgen daar te horen dat ze geen asiel in Australië kunnen aanvragen. Het land dat hen herbergt wil dat ook niet, hulp bij het afreizen naar een ander land krijgen ze niet en terugkeren naar het land dat ze zijn ontvlucht zit er al helemaal niet in. Een uitzichtloze situatie dus, en vaak lopen de spanningen in dergelijke kampen hoog op.

Manus Island was op een februarinacht in 2014 dan ook het toneel van bloedige confrontaties tussen de lokale inwoners en de ongeveer duizend vluchtelingen die daar wachtten op de afhandeling van hun asielprocedure; de 23-jarige Reza Barati kwam daarbij om het leven.

Filmer Lukas Schrank interviewde na die confrontatie twee vluchtelingen die in het kamp zitten. Hij nam de gesprekken op en maakte daar vervolgens een indrukwekkende animatievideo bij. Nowhere Line: Voices From Manus Island kijkt als een graphic novel over een lange en gevaarlijke reis die eindigt op een plek waar niemand wil zijn.