Enige probleem: licht gekrenkte aanvoerder

Na de zesde zege op rij heeft de club van coach Van Bronckhorst de derde plaats stevig in handen. Feyenoord gaat een prima seizoen afleveren.

Feyenoord-doelman Kenneth Vermeer keert een vrije trap van Hakim Ziyech.Foto ANP Pro Shots

Het is wennen voor Dirk Kuijt, gewisseld worden als iedere andere sterveling. Een ordinaire ‘tactische’ wissel nog wel. Vier weken geleden nog stond een imposante trits van 26 achtereenvolgende competitiewedstrijden achter zijn naam waarin hij – op zijn 35ste nota bene – elke minuut speelde sinds zijn terugkeer bij Feyenoord. Zoals het een aanvoerder betaamt.

Na het uitvallen met een kuitwond tegen Vitesse, vorige maand, snakte hij naar het spelen van een hele wedstrijd. „Ik wil het daar zo nog wel even over hebben met de trainer”, zei Kuijt, een tikje misnoegd toch na de 1-0 zege op FC Twente. Maar maak het vooral niet groter dan het is, zei hij na elke vraag. „Iedereen weet dat mijn relatie met de trainer uitstekend is, hoeveel respect ik voor hem heb. Maar ik wilde gewoon graag negentig minuten volmaken. En elke speler heeft recht om te weten waarom hij gewisseld wordt.”

Ziedaar de luxe ineens voor Giovanni van Bronckhorst: zijn enige probleem is een licht gekrenkte aanvoerder. Na de zesde overwinning op rij moest de Feyenoord-coach er wat minzaam om lachen toen hem gevraagd werd waarom Kuijt er ruim een kwartier voor tijd uit moest. De uitleg die volgde kwam er op neer dat Jens Toornstra het middenveld beter kon belopen en dat met de snelheid van Bilal Basacikoglu, in combinatie met de ruimtes die FC Twente liet, de inbreng van deze vleugelaanvaller logisch was. Van Bronckhorst: „Bilal kwam één of twee keer goed door, dus ik denk dat die wissel tactisch gezien gewoon goed was.”

De wedstrijd tegen FC Twente was een onverwacht gemakkelijke klus, wat in de score weliswaar niet helemaal tot uiting kwam. Michiel Kramer bracht Feyenoord op aangeven van Eljero Elia al vroeg in de eerste helft op 1-0. Na een tweede helft waarin kansen niet besteed waren aan Feyenoord-aanvallers, kwam de overwinning vlak voor tijd nog in gevaar toen wonderkind van FC Twente Hakim Ziyech geen penalty kreeg.

Niet doorbijten

Feyenoord tartte zondagmiddag in de Grolsch Veste dus lang het noodlot door niet door te bijten. Maar het zat goed in elkaar, wat Van Bronckhorst uitgedokterd had met assistenten Jean-Paul van Gastel, Jan Wouters en gelegenheidsconsigliere Dick Advocaat. De aanvoerlijn werd steeds gevonden. „De ploeg was goed voorbereid op eventuele scenario’s bij Twente”, zei Van Bronckhorst over zijn eigen tactische voorwerk.

Meest significant was daarbij het wegvallen van FC Twente-aanvoerder Felipe Gutiérrez, die bij zijn hoogzwangere vrouw in Chili wilde zijn. Wat overbleef was een Enschedees middenveld uit balans, met het hoog aangeschreven Duitse talent Tim Hölscher als zeer zwakke en vertragende factor. Machteloos tegen Feyenoords opgeleefde Tonny Vilhena.

Al met al speelde Feyenoord de beste wedstrijd in maanden. Het beste optreden van 2016, het jaar dat begon met een reeks wanprestaties, totdat de druk op de debuterende hoofdcoach bijna onhoudbaar werd. Maar intern bleef het rustig. Dick Advocaat kwam souffleren op de training en technisch directeur Martin van Geel zag kennelijk dat het wel goed zou komen. Van Bronckhorst had het ongetwijfeld liever anders gezien, maar zijn ontgroening als voetbaltrainer op het hoogste niveau heeft hij in elk geval doorstaan. Hij sprak in die tijden van tegenspoed zoals hij nog steeds spreekt: vlak, uiterst beschaafd en professoraal. Hij liet zich nooit gaan, dat alleen al was prijzenswaardig.

Welnu: de absurditeit van het geheel is dat, ondanks alles, Feyenoord naar zijn eigen povere maatstaven een prima seizoen gaat afleveren. Met de derde plaats stevig in handen – zes punten voor op nummer vier FC Utrecht – en wie weet de bekerwinst in de finale op 24 april tegen datzelfde FC Utrecht. Neem de twee tweede plaatsen van coach Ronald Koeman weg en je moet terug naar het seizoen van UEFA Cup-zege in 2002 onder Bert van Marwijk om een betere jaargang in de boeken aan te treffen. Op papier dan.

Tuurlijk, de herinnering aan de crisis ‘op Zuid’ in de winter is nog vers, de wonden van een historisch slechte reeks van acht nederlagen zijn nog niet geheeld. De doodsbedreiging door fans bij Marko Veijinovic aan huis, de intimidatie van een AD-journalist door de daarna spoorslags getransfereerde Colin Kazim-Richards. Er was apathie in de Kuip, later het protest en ongenoegen richting bestuur. Al met al werd het geduld der Feyenoordsupporters weer ruimschoots op de proef gesteld en is het, in die zin, weer écht een Feyenoord-seizoen. Hemelhoge verwachtingen, als zo vaak dodelijk bedroefd. Met de bekerfinale nog in het verschiet.

Vrijwel zeker kan het Legioen zich opmaken voor Europees voetbal. „Nooit meer naar Duitsland”, zong de meegereisde Feyenoord-aanhang nog wel, maar daarmee doelden zij op de dreigende ondergang van FC Twente. Dat zal zo’n vaart niet lopen volgens interim-directeur Onno Jacobs van FC Twente, die zondag bij Fox Sports zei dat hij de overlevingskansen „zeer positief” inziet.

Kortgewiekt FC Twente zal geen partij meer zijn voor de titelkandidaten. En Feyenoord? Met Ajax en PSV op vele fronten spelend in een league of their own, kon Feyenoord dit seizoen eigenlijk alleen maar derde worden en dat lijkt te gaan lukken. „Maar ik wil prijzen winnen, daarvoor ben ik terug gekomen”, zei Kuijt. Dat moet dan 24 april, de bekerfinale.