Voor iemand die het nodig heeft

In de trein van Den Haag naar Haarlem vond ik twee euro op de stoel en legde het op het tafeltje. Voor iemand die het hard nodig heeft, dacht ik. Een studente kwam tegenover mij zitten, keek ernaar en vervolgde haar treinritueel.

In Leiden kreeg ik gezelschap van een andere student die hetzelfde reageerde. Vervolgens kwamen er drie vrouwen, 50-plus, met winkeltassen de coupé in. In Haarlem moesten de student en ik er uit. Eén van de vrouwen zei dat wij de twee euro vergaten. Ik legde uit dat ik die had gevonden en waarom ik het daar had neergelegd. Waarop de vrouw zei: „Nou, die is dus voor mij!”

Stomverbaasd verlieten de student en ik de trein.