Serieverkrachter volgt vrouwen vanaf Leidseplein

Ook in Amsterdam is nu een serieverkrachter actief. Zijn werkwijze is steeds dezelfde. Er is een hoge beloning uitgeloofd voor tips.

Beelden uit het tv-programma Opsporing Verzocht, afgelopen dinsdag.

Hij is een roofdier dat in het holst van de nacht te werk gaat. Zijn jachtgebied: het Amsterdamse Leidseplein. Daar loert hij naar zijn prooi om die vervolgens bij het huiswaarts keren stiekem te volgen.

Het is een terugkerende methode. Vijf, tien, soms meer dan 15 minuten lang fietst hij achter de vrouwen aan. Hij doorkruist daarbij de hele stad. Kilometers achtereen. Om op een moment van onachtzaamheid zijn slachtoffer klem te zetten. Bam: dan sluit zijn val.

Afgelopen dinsdagavond toonde Opsporing Verzocht beelden van een man („Kenmerken: tussen de 25-30 jaar oud, 1,80 meter lang, lichtgetint, in een camelkleurige jas en zwarte trainingsbroek”) die eind januari in vier dagen tijd drie vrouwen – allen begin twintig en student – verkrachtte. De verkrachtingen vonden plaats op verschillende locaties verspreid over de stad. Twee keer werd het slachtoffer ook beroofd. De politie kreeg naar aanleiding van de uitzending 50 tips binnen. De hoofdofficier van justitie loont een beloning van 12.500 euro uit voor de gouden tip die leidt tot aanhouding van de verkrachter, maar een verdachte is nog niet aangehouden.

Dat bedrag vond Rocco Veenboer, organisator van muziekfestival Awakenings, echter veel te laag. Afgelopen maanden zag hij de aandacht voor de verkrachtingszaak verslappen. De winter maakte plaats voor de lente, maar nog steeds was er geen verdachte aangehouden. Dat „frustreerde”, zegt Veenboer, en gaf een „machteloos” gevoel. Een grotere beloning voor de gouden tip, zou, zo redeneerde hij, extra aandacht genereren voor deze „verschrikkelijk zaak”. En dus besloot Veenboer zijn portemonnee te trekken: hij verdubbelde het beloningsgeld tot 25.000 euro.

Veenboer: „Hoe hoger het bedrag, des te groter de kans dat dit beest gepakt wordt.” Dit soort mannen moet meteen van de straat verdwijnen.”

Volgens Veenboer, goed bekend in de wereld van disco’s en clubs, „zit de angst er goed in” in de Amsterdamse uitgaanswereld. Vooral onder jonge vrouwen, zegt Veeboer: „Alleen terug naar huis, dat kan voor deze jonge meiden tegenwoordig niet meer. Het wordt alleen maar erger. Hoe zal het over tien jaar zijn?”

Ook Xandra Hoek, voorzitter van studentenunie ASVA, hoort van studentes dat ze „extra alert zijn na het uitgaan”. De afgelopen maanden kwamen, zegt Hoek, enkele meldingen van „seksuele intimidatie” binnen bij het Studenten Meldpunt Onveilig wonen. Het meldpunt werd half februari opgericht. Hoek: „Studentes vinden het onprettig om alleen naar huis te fietsen.”

Op verschillende plekken in de stad werden daarom „meefiets-groepjes” opgezet. Via Facebook kun je melden wanneer en hoe laat je ergens op de fiets naartoe gaat en vragen of iemand mee wil fietsen. Ook de twintigers die wonen op het studentencomplex aan de Wenckebachweg, dichtbij de plaats van de eerste verkrachting, richtten zo’n meefiets-groep op, zegt Jessica Sam (21, student sociale geografie). Ook werden camera’s opgehangen rond het complex en zijn de bosjes tegenwoordig gesnoeid. Het komt het veiligheidsgevoel ten goede, zegt Sam. Of Sam bang is als ze alleen naar huis fietst? Sam: „Nee, je kunt niet in constante angst leven.”