Shame

(Steve McQueen, 2011). McQueens (12 Years a Slave) bijdrage aan de discussie over de pornoficatie van de samenleving is een sterke film over knappe dertiger Brandon (Michael Fassbender) en zijn constante behoefte aan seks. Niet dat de seksverslaafde, succesvolle New Yorker er echt van geniet, zijn gedrag is eerder obsessief-compulsief. Hij vult de leegte van zijn bestaan met masturbatie, onenightstands en prostituees. Soms walgt hij van zichzelf: in een krachtige scène smijt de zelfdestructieve Brandon zijn grote collectie pornodvd’s en seksboekjes in grote vuilniszakken. McQueen probeert zijn gedrag niet eenduidig te verklaren, er is slechts de suggestie dat hem en zijn net zo emotioneel beschadigde zus Sissy (Carey Mulligan) in hun jeugd iets overkomen is: „We’re not bad people. We just come from a bad place”. Haar gedurfd langzaam uitgevoerde, uiterst melancholieke versie van Sinatra’s lijflied New York, New York is één van de hoogtepunten van de film. Jammer genoeg is enig moralisme Shame uiteindelijk niet vreemd. Fassbender won de prijs voor beste acteur op het festival van Venetië.