De mannen zijn een beetje dom

In moderne thrillers heeft de archetypische femme fatale gezelschap gekregen van de homme banal. Deze mannelijke held is niet zoals vroeger een subliem tragische macho, maar een gestoord kindmannetje dat door schrijver en lezer wordt uitgelachen om de naïviteit waarmee hij in haar opzetjes trapt, die vaak net zo doorzichtig zijn als haar satijnen jurk.

In Een verdiende dood helpen twee fatalen vijf banalen naar de verdoemenis. Het boek is een openlijke hommage aan het door Hitchcock verfilmde Strangers on a train van Patricia Highsmith. Twee volstrekt onbekenden ontmoeten elkaar tijdens een intercontinentale vlucht naar Boston. Deze Lily en Ted besluiten de perfecte moord te beramen op Miranda, de oogverblindende vrouw van de steenrijke Ted. Miranda heeft het aangelegd met Brad, hoofdaannemer van het droomhuis dat Miranda laat bouwen. Lily is met Ted oprecht van mening dat Miranda hiermee het recht op leven verspeelde. Als Ted na thuiskomst begint te twijfelen aan de voordelen van moord boven echtscheiding, is het te laat. De koninginnen Lily en Miranda gaan het gevecht aan en laten Ted, Brad en de andere mannelijke pionnen alle hoeken van het schaakbord zien. Het mooie van deze slachtpartij is dat Swanson al zijn hoofdpersonen zo levendig en belangrijk maakt dat je telkens verbaasd bent als hij er weer eentje laat omvallen; het hart van de schrijver ligt bij de ijzige logica van één der fatale vrouwen en dat is schokkend.

The poison artist is een hommage aan Hitchcocks film Vertigo. Caleb is een biochemicus, gespecialiseerd in het traceren van de sporen die gif en pijn achterlaten in de lichamen van slachtoffers. Na een ruzie met zijn geliefde vlucht hij naar een chique hotelbar en ontmoet kort een zwijgzame schoonheid die uit een film noir lijkt te zijn weggelopen en hem leert hoe je de perfecte Berthe de Joux serveert, een absint waarvan de giftige bestanddelen Caleb welbekend zijn. Tijdens zijn door lust en alcohol aangevuurde speurtocht naar deze schone, beginnen er steeds meer gifdoden te vallen en worden ook de overeenkomsten met de plot van Vertigo talrijker. Ook hier is de man eerder een pathetisch dan een heroïsch slachtoffer van zijn verlangens en gektes. We kenden ze al uit recente psychologische thrillers, ze duiken nu ook op in hardboiled thrillers.