Altijd blijven lachen

Marjo van Schaik (51) lacht ook om de dingen die mis dreigen te gaan. Zaken die nog niet geregeld zijn, terwijl de deadline dringt: een zakelijke overeenkomst die nog niet getekend is, een scherm dat nog niet hangt. Beamers die ontbreken, zonder budget om ze te huren.

Van Schaik, freelancer in de cultuursector, is met producent Frans de Vries en Pakhuis de Zwijger-directeur Egbert Fransen verantwoordelijk voor het culturele programma rond het EU-voorzitterschap. Ze wonnen de tender in de zomer van 2014. Weekenden hadden ze gebrainstormd. Het moest over creativiteit gaan, over innovatie. En voor een breder publiek dan de mensen die normaal gesproken naar het theater gaan.

Europe by People, zo ging het programma heten. Budget: 2,5 miljoen euro, waarvan 1,5 van het Rijk komt. Ze bedachten vier onderdelen. Veel voorstellingen en tentoonstellingen in de stad gaan over Europese thema’s – zoals het Holland Festival, dat zich dit jaar deels op Europa richt. The Wall: de muur rond het Marineterrein, waar kunst en performances te zien zijn. Een apart programma in Brussel. En FabCity, een tijdelijke, vrij toegankelijke campus op de kop van het Java-eiland, waar studenten, kunstenaars en professionals met elkaar moeten gaan nadenken over „stedelijke vraagstukken”: mobiliteit, duurzame ontwikkeling. Te midden van innovatieve producten en ontwerpen.

Hierover gaat het vandaag, op de wekelijkse vergadering in Pakhuis de Zwijger – uitzicht op het IJ en op het gebied waar de campus zal verrijzen. Van Schaik en Fransen zitten de vergadering voor, zo’n tien projectmedewerkers zijn aanwezig. Maandag is de opening en er zijn nog losse eindjes. Het rondje dat minister Bussemaker en burgemeester Van der Laan tijdens de officiële opening zullen lopen, is nog niet helemaal rond. De goodiebag die ze meekrijgen is nog niet helemaal gevuld. In een uitlegfilmpje zit nog een donker shot. Er dreigt een probleempje met een vergunning.

Maar Van Schaik blijft vrolijk en opgeruimd. Te veel taken bij de een, dan overhevelen naar de ander – er mag niks blijven liggen nu. Grapjes tussendoor. „Bruggenmeester, ik vind dat een veel mooiere naam voor een burgemeester.”

En handen uit de mouwen. „Als die vlaggen er vanmiddag nog niet hangen, ga ik ernaartoe en klim ik zelf op die ladder. Ik heb expres mijn hakken aangetrokken.”

Dat vindt ze het leukst aan haar werk, zegt ze: nieuwe projecten neerzetten, teams vormen. FabCity staat er tot en met 26 juni, het einde van het voorzitterschap. En dan is het tijd voor een volgend project.