Mowgli is in zijn element

Maandag gaat ‘The Jungle Book’ van Disney in wereldpremière, een mix van animatie en live action. De kleine Mowgli heeft alles onder controle.

Foto Donato Sardella/Getty Images for Armani

Voor wie de upperclass-jeugd van New York kent, is Neel Sethi (12) een bekend verschijnsel. Hoogopgeleide ouders, privéschool. Begaafd, vermakelijk. Maar Neel, het mensenkind Mowgli uit de nieuwe versie van The Jungle Book, laat een zaaltje journalisten wel héél zelfbewust uit zijn hand eten begin deze maand.

„Mijn auditie was de tweeduizendste, en toen kozen ze mij”, vertelt de zoon van Indiase ouders schouderophalend. „Ik was al heel sportief, het was echt niet zo moeilijk voor me.”

Ook maandagavond is hij in zijn element in Hollywood. De wereldpremière van The Jungle Book, een technisch-geavanceerde mix van animatie en live action, begint bijna. Binnen warmt een jazzband het publiek op. Buiten is de tengere Sethi in pak bezig met tv-interviews op de rode loper. Een handtekening, een handkus voor de fans, en dan naar binnen, de El Capitan-bioscoop in.

Over de remakes van speelfilms wordt veel geklaagd in Hollywood. Te makkelijk, weinig creatief. Maar soms zijn nieuwe versies zeker zo goed als het origineel. Afgaand op de wilde ovatie en verrukte kindergezichten na afloop van de premiére geldt dat voor The Jungle Book.

Ben Kingsley (72) beaamt het. Tijdens de afterparty zit hij stilletjes in een hoek van de Ohm Nightclub met zijn bijna twee keer zo jonge vrouw. Rond de aimabele regisseur Jon Favreau, langdurig in gesprek met Disneytopman Bob Iger, stelt zich een groeiend aantal fans op, wachtend op een selfiemoment. Ook Lupita Nyong’o (de stem van wolvenmoeder Raksha) kampt met een kring groupies. Kingsley – zijn publiciste smeekt: „Please, noem hem Sir Ben” – heeft wel tijd voor een praatje.

Het werken met Favreau was „een sublieme ervaring”, zegt hij in dat chique Britse accent. En hoe vindt hij de nieuwste incarnatie, vergeleken met die uit 1967? „Laten we zeggen dat deze filmversie dichter bij het werk van Rudyard Kipling staat.” Dus Favreau heeft het beter gedaan? Sir Ben trekt heel even één wenkbrauw op. „U zegt het.”