Rewire-festival is klein maar urgent en uniek in zijn programmering

Gazelle Twin Foto Raymond van Mil

Twee figuren in poncho’s lopen rusteloos over het podium. Soundscapes broeien onderhuids. Als de kickdrum start, stappen de man en vrouw op een loopband voor een filmscherm. We volgen hun blik: roltrappen op, metro in. Mensen stromen voorbij, de muziek is versnipperd en gejaagd. De keiharde kickdrum vertaalt de menselijke angst in geluid. „I feel fine”, zingen ze. Maar niet heus. Dit is het Opzij, Opzij, Opzij-gevoel, maar dan in 2016. Rusteloosheid wordt radeloosheid door terrorisme; de boodschap is crossmediaal (beeld, elektronica, live zang).

Gazelle Twin presenteerde zaterdag hun nieuwe show Kingdom Come (naar de roman van J.G. Ballard) tijdens het Rewire-festival voor hedendaagse elektronische muziek en experimentele pop. De Britse producer, die eigenlijk Elizabeth Bernholz heet, is er na een fascinerend album over puberziektes (Unflesh, 2014) opnieuw in geslaagd een boodschap uit te dragen die je bij de lurven grijpt. Het optreden van haar en echtgenoot Jez Bernholz zegt veel over deze tijd, maar ook over de zesde editie van het nu driedaagse Rewire, dat er met lezingen, vijf producties in eigen opdracht en vier thema’s verdieping geeft aan de festivalkalender.

Het thema beeld en geluid kwam zaterdag terug bij prikkelende shows van technoduo Lakker, dat de watersnoodramp 1953 als vertrekpunt nam voor een show met polygoonbeelden. Film- en muziekduo Roly Porter en MFO overtuigde met futuristische visuals. Het Rewire-festival is klein (6.000 man, zeven locaties), maar het programma is bijzonder en urgent.

Neem ook Dean Blunt, die optrad op de dag dat zijn Babyfather-album uitkwam. In dichte rook rapte hij loom met een vet aangezet Cockney-accent over beats die net te sloom zijn voor grime en dancehall. Of neem Via App (20) uit Brooklyn, die in drie kwartier de zaal plat kreeg met stompende smerige electro – een absoluut talent. Ook wie alles al kent, vindt op het Rewire-festival nog iets nieuws.