Muzikaal ambitieuze tiener-idolen doen geen concessies

Voor de ingang van de Heineken Music Hall liggen snoepwikkels en vertrapte snacks: jonge fans hebben een dag voor de deur gewacht. De muzikanten die vanavond optreden zijn de nieuwe superhelden van een wereldwijde aanhang van tieners. En dat is verrassend, want de band The 1975, uit Manchester, heeft dan wel een fotogenieke voorman in Matt Healy, maar hun stijl is ingewikkelder en onvoorspelbaarder dan muziek van tieneridolen doorgaans klinkt.

Op het nieuwe, tweede album I Like It When You Sleep, For You Are So Beautiful Yet So Unaware Of It (2016) staan funky instappers als Love Me en UGH! maar ook ambient-achtige stukken. De muzikale ambitie van The 1975 spreekt uit de productie, die schakelt tussen fel en knetterend, of uitsluitend bestaat uit donzige synthetische klanken, met omfloerste zang van Healy, zoals in het betoverende Paris.

Het brede toneel van de uitverkochte HMH werd een aantrekkelijk tableau: de vier bandleden opgesteld tegen een achterwand van belichte blokken in roze en pastelgroen, paars en rood, of als ‘sneeuw’ op tv. Zanger Matt Healy, in zilveren motorjack en op plateauzolen, zong geconcentreerd terwijl zijn band de gecompliceerde nummers vloeiend uitvoerde. Allen speelden serieus, zonder knieval aan het jonge publiek. Dat was ook niet nodig. Bij meerdere liedjes, zoals de niet eens zo dansbare meezinger The Sound, werd de zaal een deinend tapijt van springende fans – en hun ouders.