Die poedermelk voor China leverde veel ellende op

Wie: Nizar

Kwestie: woningoverval, poging tot diefstal, mishandeling

Waar: rechtbank Utrecht

Meneer Wong spreekt niet genoeg Nederlands om te kunnen getuigen tegen Nizar (19), drie stoelen verderop. Maar het gesprek via de tolk Mandarijn loopt niet zo vlot. De rechter stelt lange vragen en krijgt korte antwoorden. De overval is een jaar geleden. Meneer Wong, voormalig kok, exporteert babymelkpoeder naar China, vanuit zijn flatwoning. Nizar is inkoper, bij wie via een tussenpersoon bestellingen worden gedaan, tegen commissie.

Wie die tussenpersoon is, of hoe zijn maat heet, Nizar wilde het de politie niet vertellen. Had Wong niet betaald, zoals Nizar beweert? Wachtte Wong die avond op een levering en had hij daarom 1.200 euro in zijn borstzak?

Dit is de derde zitting die de rechtbank nodig heeft om de knoop te ontwarren. Er zijn meteen tegenvallers. De nijptang en de blikopener-met-mes waarmee Nizar in de woning Wong junior had bedreigd en verwond, is de politie kwijt. Geen kans meer op DNA-sporen dus.

Bij een verhoor door de rechter-commissaris bleef Wong junior weg. Ook vandaag is hij niet verschenen. Het enige bewijs is een politiefoto van Wong junior waarop hij een bloedend wondje bij de wenkbrauw heeft.

Twee man tegelijk

Maar vader Wong is er wel. Hij moet vertellen waarom hij 1.200 euro in zijn borstzak had. En wanneer hij ontdekte dat dit bedrag was verdwenen. Hij kwam het bij de politie immers pas een dag na de overval melden. En was hij door één of twee mannen geslagen, geduwd en op de grond vastgehouden? Is hem inderdaad iets in de ogen gespoten – door wie? En is er echt met een vuurwapen gezwaaid en geslagen?

Meneer Wong zegt dat hij ‘het gevoel had’ door twee man gelijktijdig te zijn geslagen. En dat ze ook iets uit zijn zak haalden. Door die klap op z’n hoofd zag hij niet meer erg duidelijk.

Kent hij Nizar eigenlijk? Nee, zegt de getuige. Die ken ik niet, maar het was ’m wel. Hij is alleen magerder geworden, en z’n ogen zijn groter dan toen. Meneer Wong wordt bedankt en mag gaan.

Nizar bekende al dat hij met z’n maat bij Wong was langs geweest. Ze waren 2.000 euro tekortgekomen. Die Chinezen moesten eens goed de waarheid te horen krijgen. Een beetje ‘intimideren’. Dat was nogal uit de hand gelopen, daar aan de deur. Maar ík heb Wong niet aangeraakt, zegt Nizar. Hij is wel met diens huissleutels het flatgebouw in gerend, naar boven, naar de zoon. „Ik vond het wel zo eerlijk om ze allebei aan te spreken.” Nu, na 143 dagen voorarrest, realiseert hij zich dat dit niet de manier was. „Zo zou ik het nooit meer doen.”

De officier vindt dat de overval beide daders kan worden aangerekend. Ze gingen samen de confrontatie aan; Nizar deed mee aan het geweld. Hij nam ook de sleutelbos aan en ging naar de flatwoning. Voldoende voor medeplegen – nauwe, bewuste samenwerking.

De poging tot diefstal ín de woning laat de officier vallen. Maar dat Nizar daar geweld gebruikte, houdt ze staande. Eenvoudige mishandeling dus. De officier eist vijftien maanden cel, waarvan vier onvoorwaardelijk – de termijn die Nizar al vastzat. Met drie jaar proeftijd en verplichte training agressieregulatie. Daarnaast 500 euro immateriële en 1.800 euro materiële schadevergoeding.

De rechtbank spreekt Nizar van de mishandeling van de zoon en de poging tot diefstal vrij wegens gebrek aan bewijs. Wong junior is immers niet verschenen om opheldering te geven. Van het medeplegen van de overval op vader is de rechtbank wel overtuigd. Daarvoor krijgt Nizar twaalf maanden cel, waarvan acht voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar. Ook de 500 euro vergoeding van zijn immateriële schade wordt toegewezen. De vordering van 1.800 euro wordt verwezen naar de civiele rechter.