Hup Argentinië

Argentinië stelde niets voor, in de Wijnwijzer 1985 die Harold Hamersma bekijkt.

‘Kennissen van ons hebben hun boekenkast uitgemest en die kwamen oude wijnboeken tegen. We hebben ze gered van de papierbak.” Aldus plantte vriendin Marion een stapeltje op mijn proeftafel. Nu vind ik daarin bladeren altijd lollig. En niet zelden herbergen ze verrassingen. In dit geval viel uit eentje een stapeltje oude menukaarten. Zodat ik nu weet wat er op 2 november 1999 tijdens de heropening van restaurant Excelsior (in 2012 opnieuw heropend als Bord’eau) werd gegeten en gedronken. Met name Jos Meyer Elzas Riesling ‘Les Pierrets’ 1991 en Colheita Vintage Port 1963 had ook ik graag in het glas gehad.

De overige boeken bleken geen verborgen schatten te bevatten. Ofschoon er eentje wel iets opmerkelijks onthulde. Ik bladerde door de Wijnwijzer 1985 van Hugh Johnson, een toen nog flinterdun zakboekje. In het druivenregister werd malbec als tweederangs Bordeauxdruif gerangschikt. En kreeg Argentinië een schamel paginaatje toebedeeld. Ik las dat het bekend staat als leverancier van goedkope wijn, waarvan het grootste deel in Zuid-Amerika werd gedronken. De 2016-uitvoering is vuistdik, met veel aandacht voor Argentijnse wijn. „Het gaat goed met Argentinië. Originaliteit, eenvoud en kracht hebben de wijnen herkenbaar en gedenkwaardig gemaakt (...). Malbec is niet te stoppen”, concludeert Johnson nu.

Directeur Diane Fabre van Fabre Montmayou kan het beamen. „In 1992 kwamen mijn man en ik naar Argentinië om aan een wijnavontuur te beginnen. Hij is Fransman en kende malbec slechts als onaantrekkelijke hulpdruif. In Argentinië werd deze trouwens ook vaak slechts gebruikt voor goedkope blendwijn. Maar hij zag de potentie van malbec van oude stokken. En niet alleen in Mendoza, maar ook in Patagonië.”

Met haar proef ik hun inmiddels wereldwijd verkrijgbare assortiment Phebus-wijnen en complimenteer haar. Fijnbesnaard fruit, niet te zoet, niet te zwaar op het eiken leunend en aantrekkelijk geprijsd. Als ik de volgende dag naar de glasbak loop met de lege proefflessen, roept mijn vrouw: „Mik meteen die oude wijnboeken in de papierbak. Die blijven hier anders maar in de kast staan.” Zo geschiedde. Misschien komen ze wel terug als wijndoos.