Stijlvol debuut als soloartiest, maar soms Bergman iets te netjes

Amanda Bergman heeft een mooie, stijlvolle stem. Statig, zonder afstandelijk te klinken, en met een lichte snik zonder larmoyant te worden. Het Zweedse accent in haar Engelstalige teksten geeft bovendien een hoekig effect, dat welkom is in de glooiende nummers. Bergman speelt verzorgde liedjes, die zich traag ontrollen, en steeds nieuwe element blijken te bevatten: een aanzwellende trombone, een opwaaiende synthesizer, een uitdijend koor. De composities zijn niet heel uitgesproken maar krijgen door deze aankleding hun schwung. Soms klinkt Bergman, die met dit album debuteert als solo-zangeres, een beetje netjes. ‘Questions’, bijvoorbeeld, krijgt een overdaad aan galm. Maar nummers als ‘Falcons’ en ‘Golden’ blazen zich op een elegante manier op, met Bergmans vocalen als krachtig baken.