Morgan Freeman vertelt je alles over God

Documentaire Zondag begint bij National Geographic The Story of God , een serie over wereldreligies. De Amerikaanse acteur Morgan Freeman speelt de hoofdrol.

Morgan Freeman: ‘We gaan God niet leren kennen. Zijn naam is onbekend. Zijn gezicht is onbekend. De realiteit van God is dat je gelooft’. Foto National Geographic

De nieuwe documentairereeks van National Geographic Channel The Story of God had niet op een beter tijdstip kunnen verschijnen. „Proficuous” (nuttig), zoals Morgan Freeman (78) het zuinig omschrijft, zittend in zijn New Yorkse hotelkamer op Columbus Circle.

De Amerikaanse acteur bezocht vorig jaar religieuze leiders, gelovigen en wetenschappers in meer dan twintig landen voor de vijfdelige serie die zondag van start gaat. The Story of God wil kijkers meer inzicht geven in hoe wereldreligies van elkaar verschillen, maar vooral laten zien dat religies nog veel meer overeenkomsten hebben.

Wetenschap heeft een prominente functie in de serie

Broodnodig, vinden de makers, in een tijd waar een Amerikaanse presidentskandidaat oproept tot het marginaliseren van moslims in het land en terreurorganisaties in naam van de islam badplaatsen, cafés, metrostations en vliegvelden aanvallen in Europa en Afrika. „De verhoudingen tussen de Abrahamitische religies - het jodendom, christendom en islam - hebben een dieptepunt bereikt. Ook lijkt de kloof tussen seculieren en gelovigen groter te worden”, vertelt producer James Younger die samen met Lori McCreary en Freeman The Story of God produceerde. „We wilden een documentairereeks maken die ons allemaal een beetje verlicht.”

Het drietal maakte de afgelopen jaren verschillende producties met hun bedrijf Revelations Entertainment. Hun doel is volgens de bedrijfswebsite om ‘waarheid te onthullen’. Dat leidde tot het maken van de voor twee Oscars genomineerde Nelson Mandela-film Invictus (2009) en wetenschappelijke televisieprogramma’s als Man vs. The Universe en Through The Wormhole.

Al vijf seizoenen lang onderzoekt Freeman daarin hoe wetenschappelijke disciplines als kwantummechanica en astrobiologie existentiële vraagstukken helpen oplossen. „De vragen die wetenschap en religie stellen zijn hetzelfde: hoe is de mensheid ontstaan, waarom zijn we hier en wat gebeurt er nadat we sterven? Is er leven na de dood?”, vertelt Freeman. „Wetenschap en religie verschillen in de manier waarop we de antwoorden willen vinden.”

Jezus hoort ook bij de islam

Het idee voor The Story of God ontstond tijdens een bezoek aan de Hagia Sophia in Istanbul. In deze kathedraal - die in de jaren dertig werd omgevormd tot moskee en nu een museum was - zagen de acteur en McCreary tot hun verrassing een fresco van Jezus. Hun gids moest hen uitleggen dat die niet was weggehaald omdat ook hij onderdeel uitmaakte van de islam. „Dat was nieuws voor ons”, zegt Freeman.

En als zelfs deze zelfbenoemde ‘levenslange leerling van religie’ niet weet dat het christendom en de islam religieuze figuren delen, hoe zit het dan met de kijkers? Freeman neemt hen onder andere mee naar Jeruzalem, een megakerk in Houston, de Gangesrivier en Vaticaanstad om de fundamenten waar de wereldreligies op gestoeld zijn uit te leggen.

Dat wetenschap zo’n prominente rol heeft is verfrissend aan The Story Of God. Ondanks de titel richt de documentaire zich op de allerbreedste interpretatie van een hoger wezen en lepelt het niet enkel de geschiedenis op van de verschillende religies. Zo bezoekt hij een koppel in New York dat probeert hun bewustzijn te kopiëren naar een robotlichaam. Deze aandacht voor technologie vloeit voort uit de geloofsovertuigingen van Freeman zelf. „We gaan God niet leren kennen. Zijn naam is onbekend. Zijn gezicht is onbekend. De realiteit van God is dat je gelooft”, legt de acteur uit.

Freeman – die zelf God speelde in comedyfilm Bruce Almighty (2003) – schaart zich onder de ‘planetisten’. „Ondanks onze onverdroten zoektocht naar buitenaards leven, blijven we vooralsnog zonder enig bewijs. Jij en ik zijn dus het enige leven dat er bestaat. Hier op deze blauwe knikker ergens in de hoek van een zonnestelsel”, zegt Freeman. „Dat betekent dat het leven hier waardevol is. Dat we het dus moeten beschermen. Goede gedachten, goede woorden en goede daden. Dat is planetisme.”