’Zonder een leermeester kom je nergens’

In Eddie the Eagle speelt Hugh Jackman de eerst cynische sportcoach van Michael ‘Eddie’ Edwards. „De leraar kan ook van zijn pupillen leren.”

Cynische coach Hugh Jackman en enthousiaste pupilTaron Egerton.

Aan een underdog die underdog blijft hebben we weinig. De loser moet wel groeien. Met hulp van een mentor zien we hem graag als een David zijn eigen Goliat verslaan.

In de op feiten gebaseerde buddy-film Eddie the Eagle speelt Hugh Jackman (47) de rol van coach Bronson Peary. Tegen wil en dank besluit hij om dromer Eddie Edwards (Taron Egerton) bij te staan in diens jacht op een olympisch startbewijs in schansspringen. Eerst omschrijft hij de Brit nog als „kauwgum aan mijn schoenzool”, maar het ventje wil hem niet met rust laten. Geleidelijk worden de twee een duo dat de boze buitenwereld aankan.

Jackman vertelt dat de rol van Peary hem prima paste. Zijn eigen sportcoaches en dramaleraar waren tijdens zijn jeugd in Australië „van levensbelang”. En nu staat hij jonge acteurs bij. Maar belangrijker vindt hij dat dit filmscenario laat zien hoe ook de – cynische – coach kan leren van de pupil.

„Eddie is een voorbeeld van iemand die niet op resultaat is gericht, maar die gewoon zijn passie wil volgen”, zegt Jackman. „Dat zette me aan het denken.” Als kind wilde Michael – ‘Eddie the Eagle’ – Edwards al naar de Olympische Spelen. Ondanks zijn schrikbarende gebrek aan sportief talent hield hij vast aan die droom. „Het is ook in ons vak makkelijk én ontmoedigend om alleen maar met resultaten bezig te zijn. Met bezoekersaantallen en dollars. Maar om je eigen weg te blijven gaan, kun je beter zoeken naar goede verhalen: scripts die mensen informeren, vermaken en verheffen.”

Als coach Peary laat Jackman meer diepgang zien dan filmliefhebbers van hem gewend zijn. Met angstwekkende klauwen zette hij de gemuteerde Wolverine neer in maar liefst acht X-Men-fantasiefilms. In de Dracula-saga Van Helsing (2004) speelde hij een monsterjager. Recentelijk is hij zijn palet aan het uitbreiden, maar niet altijd met succes. Zo trad hij vorig jaar op in de science-fictionflop Chappie, die slechts een enkeling zag – gelukkig voor Jackman.

De rol in Eddie the Eagle is een ander verhaal. „Dit doet me een beetje denken aan The Full Monty”, de Britse hitkomedie uit 1997. „Natuurlijk worden wij niet ‘the greatest strip act ever’, zoals met de mannen in die film gebeurt. Dat bedoel ik niet. Maar deze twee kerels, Eddie en zijn coach zijn uiteindelijk zó inspirerend.”

Als zoon van Britse ouders groeide Jackman op in Sydney. Net als Hollywood-collega’s Cate Blanchett, Nicole Kidman en een hele reeks kwaliteitsacteurs werd hij groot in het theater en de televisiewereld van de Australische stad. Als kind droomde hij niet van Hollywood, vertelt Jackman. Dat hij aandacht en schijnwerpers mooi vond, wist hij wel. Zijn diep-christelijke vader nam hem vaak mee naar revival-bijeenkomsten, waar mensen werden bekeerd en gedoopt door hoogdravende predikers. „Ik was dertien en ik vond dat een verwarrende ervaring. Eén ding wist ik zeker: ooit zou ík op dat podium belanden.”

De podia waar hij de meeste lof heeft gekregen, bevinden zich in New York. Op Broadway speelde hij onder meer in de musical The Boy from Oz en het toneelstuk The River. Maar ook na jaren van commercieel succes in Hollywood en lof op Broadway zegt Jackman zélf mentors nodig te hebben. Hij kijkt op tegen „de grootsen, de giganten” in de filmwereld, zoals Christopher Walken.

Vijf seconden pauze

In Eddie the Eagle is coach Peary niet alleen een onmogelijke dronkaard. Hij is ook een gemankeerde oud-sportman die ooit door zíjn coach werd afgeserveerd. De kleine rol van de oude leermeester wordt neergezet door Walken (72). „Verbijsterend om hem aan het werk te zien”, zegt Jackman.

In een sleutelscéne in een kleedkamer zoekt het personage van Walken zijn oud-pupil op. „Hij weet een pauze van vijf seconden in een zin van vijf woorden te scheppen. Daar komt geen andere acteur mee weg”, zegt Jackman. Aan het einde van de opnamen was er een diner, waarbij Walken vertelde over zíjn mentor: de legendarische toneelschrijver Tennessee Williams.

Zo heeft iedere man in dit verhaal van wederopstanding een leraar. Voor de jonge acteur Egerton is het Jackman. „Ik zat vaak alleen maar naar hem te kijken”, zegt Egerton over zijn tegenspeler. „Hij heeft zo’n aanstekelijke levenslust. Hij is een fysieke acteur, maar ook hoogst intelligent.” Het soort man, kortom, dat je aan je zij wilt hebben als je een kansloze David speelt.