Van Almere naar Wembley

Oefeninterland Volkomen onverwacht won Oranje op Wembley van Engeland. Veel lof was er voor AZ-spits Vincent Janssen.

Vincent Janssen (9) viert zijn verzilverde penalty tegen Engeland, samen met Luciano Narsingh (links), Ibrahim Afellay (8) en Georginio Wijnaldum (rechts). Foto Andrew Couldridge/Reuters

Natuurlijk snapt hij dat mensen het een aantrekkelijk verhaal vinden. Zo’n typisch jongensboek is het, van een speler die de onderklasse in recordtempo heeft verruild voor de hoogste kringen van het Nederlandse voetbal. „Het zorgt ervoor dat mensen het je gunnen”, concludeerde Vincent Janssen dinsdagavond in de spelonken van Wembley. Pal voor hem hingen levensgrote portretten van grote Engelse voetbalsterren als Geoff Hurst, Gary Lineker en Alan Shearer. Zij waren allemaal trefzeker in het meest befaamde stadion van Europa, Janssen dinsdag ook.

Ooit hoopte hij spits van Oranje te worden, zei Janssen vier maanden geleden:

Janssen had een plan voor zichzelf

In de oefenwedstrijd tegen Engeland bleek eens te meer dat zijn opmars zich sneller voltrekt dan hij zelf had durven hopen. Zoals de Engelse topschutter Jamie Vardy vijf jaar geleden nog bij de amateurs voetbalde met een enkelband om – hij gold als een boefje – zo heeft de pas 21-jarige Janssen zich terug geknokt via Almere City. Als jeugdspeler werd hij in 2013 weggestuurd bij Feyenoord, maar na twee jaar Almere gaf AZ hem dit seizoen de kans in de eredivisie. „Hij is het voorbeeld dat je nooit moet opgeven als je overtuigd bent van je kwaliteiten”, zegt Fred Grim, zijn voormalige trainer in de Flevopolder. Grim, nu bondscoach van Jong Oranje, zegt het vaak tegen zijn spelers. „Kijk naar Janssen. Die had een plan voor zichzelf en gaf niet op.

Verliezen op De Heikant, scoren op Wembley

Want kansen kunnen snel keren. Zo verloor Janssen eind maart 2015 nog met 3-1 bij Achilles ’29 ten overstaan van 1.366 toeschouwers op sportpark De Heikant. Terwijl dinsdagavond meer dan 82.000 toeschouwers zagen hoe hij Nederland aan een overwinning hielp op een EK-deelnemer die bulkt van het zelfvertrouwen, via een strafschop en een assist. „Engeland terug op aarde”, kopte The Guardian vanochtend.

De ommekeer volgde toen Janssen vijf minuten na rust resoluut de bal oppakte in het strafschopgebied. De bal die zojuist de hand van een Engelsman had geraakt en nu door de spits van AZ op de penaltystip werd gelegd. De gelijkmaker leek nog niet aanstaande, maar plots kreeg Oranje de kans om terug te komen in een wedstrijd waarin de ploeg bij vlagen prima speelde. Wat aarzelend af en toe, en veilig, maar naarmate de tweede helft vorderde, kreeg Oranje meer grip op het duel.

De hoogtepunten uit het duel met Engeland:

Gemotiveerd door zijn prijzen

Toen Janssen de bal opraapte, lieten anderen de aanvaller begaan. Alsof hun ploeggenoot niet een net doorgebroken international is, maar een doelpuntenmaker met een aanzien dat reikt tot de nok van het gigantische Wembley. Het was pas zijn tweede interland, maar bij het benutten van de strafschop straalde Janssen een zelfverzekerdheid uit die zich al lange tijd niet heeft voorgedaan in het gekwetste Oranje. „Iedereen was er volgens mij wel mee akkoord dat ik hem zou nemen”, zegt Janssen. „Die bal was gewoon voor mij.”

Thuis heeft hij ook enkele ballen liggen, boven zijn tv. Het zijn de exemplaren waarmee hij dit seizoen een hattrick maakte tegen Feyenoord en Sparta. Zijn moeder, oud-zwemster Annemarie Verstappen, stopte haar medailles weg op zolder, maar haar zoon raakt juist gemotiveerd bij het zien van zijn prijzen. Elders in zijn woning vond hij ook al een prominente plek voor de twee bronzen stieren die hij in 2014 ontving als beste speler en beste talent van de eerste divisie.

Een zeldzame werklust

Het past bij hem, zegt zijn oude trainer Fred Grim. „Hij is iemand die spanning voor zichzelf opbouwt. Tegen Engeland zag ik het ook weer. Hij doet dat met een karakteristiek hupje.” Als een verspringer die zijn pas nog even inhoudt, voordat hij zich op zijn missie stort. „Dan duikt hij er bovenop.”

Janssen weet dat daar zijn valkuil ligt. Soms geeft hij te veel. Maakt hij bijvoorbeeld onnodige tackles om een verloren bal te heroveren. Grim: „Hij heeft een bovenmatige werklust die je zelden ziet. Maar bij Almere resulteerde dat ook in elf gele kaarten. Dat is te veel voor een aanvaller.”

Een jaar geleden verloor Janssen nog bij Achilles ’29, op De Heikant in Groesbeek

Een hoogtepunt in zijn leven

Zijn duelkracht houdt hem ook overeind. Na zijn benutte strafschop was Janssen eveneens betrokken bij de 2-1, toen hij de Engelse routinier Phil Jagielka opzij zette, de bal controleerde en Luciano Narsingh in stelling bracht. Dat moment, en zijn benutte strafschop, maakte dat Janssen naderhand sprak van een hoogtepunt in zijn leven. „Helemaal als je ziet waar ik vandaan kom.”

Voor de liefhebbers zijn het verhalen die het voetbal kleur geven. De onverwachte opkomst van spelers die al eens werden afgeschreven omdat ze niet goed genoeg leken te zijn. Zoals ook Vardy, de spits van de verrassende Engelse koploper Leicester City. Hij werd als jeugdspeler te licht bevonden door Sheffield Wednesday, voetbalde vervolgens als amateur op het zevende niveau van Engeland en maakte sindsdien kleine stappen omhoog. En zie hem nu. Op zijn voetbalschoenen in camouflagekleuren maakte hij de 1-0 voor Engeland.


En nu jezelf blijven

Door zijn vele doelpunten wordt Vardy in elk interview gevraagd of hij weleens stilstaat bij zijn succes. Nauwelijks, zegt hij dan. Nadat hij zijn werk heeft gedaan, is hij thuis druk met zijn vrouw, kinderen en honden. En anders wel met een oorlogsspel op zijn PlayStation.

Leven zonder zorgen. Dat is nu ook de kunst voor Vincent Janssen. Grim heeft dat na de wedstrijd ook naar zijn voormalige spits ge-sms’t. „Knap gedaan. Nu moet je zorgen dat je jezelf blijft.”

    • Fabian van der Poll