Column

Helaas nog steeds

Door omstandigheden gedwongen zat ik, een dag na ‘Brussel’, in een koffietentje in de Amsterdamse Van Baerlestraat. Een tafeltje verderop zaten wat keurige dames uit de buurt te keuvelen. Het ging over een skiappartement in Sankt Anton, met sauna. Daarna ging het over een hometrainer waar je je laptop in kon klikken. En daarna over ‘eikelige vrouwen’.

Ik vond het allemaal bijzonder ergerlijk. Eerst dat gesprek, en daarna mijn eigen ergernis erover. Want het slaat natuurlijk nergens op om nu ineens, verplicht, alleen nog maar over Brussel te praten. Sterker nog, misschien doe je er wel goed aan om juist alleen maar over je nieuwe hometrainer te praten. Een hedonistische vertolking van het wel vaker gehoorde ‘ze krijgen ons er niet onder!’

Hoewel die houding tot nu toe ook weinig oplevert. Hier een kleine inventarisatie van ‘reacties op rampen’ die misschien toe zijn aan een herevaluatie.

1) Een oud satirisch filmpje van Koot en Bie (bijvoorbeeld van de Tegenpartij) op Facebook plaatsen, en erbij zetten: „Dit is helaas nog steeds actueel.” Of: „Helaas actueler dan ooit.” Terwijl, Koot en Bie pakten toen niet de tijdgeest, maar de menselijke geest. Filmpjes plaatsen mag dus wel, maar zet er dan bij: „Zoals altijd actueel”.

2) Zeggen: „Nu komt het wel erg dichtbij.” Het was allang dichtbij.

3) Zeggen: „We laten ons niet bang maken.” Want in alle eerlijkheid: we zijn wel bang. En dat is ook het doel. Misschien moeten we maar eens roepen: „Oké! Gelukt! We zijn bang! Doel bereikt!” Dan kunnen de terroristen misschien ingezet worden bij nuttige sloopwerkzaamheden (dat gaat ook van ‘boem’), en mogen ze verder op zoek naar een leuke vriendin.