Brieven

Vrijhandel is roof

„Vrijhandel gaat over vrijheid om keuzes te maken, over gelijke behandeling”, schrijft Louise Fresco (23/3). De praktijk van vrijhandel tussen ongelijkwaardige staten blijkt al decennia te staan voor roofkapitalisme door multinationals, voor uitbuiting en land grabbing. Multinationals die thuis hun activiteiten beknot zien door sociale- en milieuregels, die dan daar ongebreideld hun zakken vullen. Wie begaan is met het lot van Oekraïne zou ze dat lot willen besparen en de weg willen wijzen naar een onafhankelijke (handels)positie tussen Rusland en de EU. Die tussenpositie kan ze niet alleen materieel een goed belegde boterham opleveren, maar het snijdt ze bovendien niet af van hun eigen geschiedenis.

Kantonrechtspraak

Aandacht voor kwetsbaren

De automatisering is bijna opgerukt tot aan de kantonrechtspraak. Zo begint de reportage van uw verslaggever die mee liep met Amsterdamse kantonrechters (19/3). In het stuk wordt de zorg uitgesproken dat kwetsbare mensen straks, als de wet digitaal procederen mogelijk maakt, geen toegang meer hebben tot de gewone mensen-rechter, zoals de kantonrechter wel wordt aangeduid. Deze zorg is niet terecht. In de wetsteksten en in de Memorie van Toelichting die nodig zijn om digitaal procederen mogelijk te maken, wordt aan deze kwetsbare mensen uitgebreid aandacht besteed. Niemand kan straks bij verstek worden veroordeeld, zonder dat hij weet dat een vordering tegen hem is ingesteld. Dat kan alleen nadat de deurwaarder een ‘oproepingsbericht’ aan hem kenbaar heeft gemaakt. Daarin staat straks dat in persoon en mondeling verweer kan worden gevoerd. Precies zoals dat nu op de rolzitting gebeurt en waarover verslag werd gedaan in de krant. Het enige verschil is dat die zitting straks geen rolzitting meer heet. Ook de communicatie van de Rechtspraak met mensen die niet digitaal communiceren, blijft langs papieren weg verlopen. Als dat niet zo zou zijn, zou dat in strijd zijn met art. 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, het artikel dat toegang tot de rechter garandeert.

Frits Bakker vzt Raad voor de rechtspraak

Vluchtelingenbeleid

Een illusie van de EU-elites

Wat is 0,3 procent van de EU-bevolking van 510 miljoen als het om de opvang van vluchtelingen gaat? Het is toch makkelijk om die 1,5 miljoen vluchtelingen hun toevlucht te laten zoeken in de EU-landen? Als je het zo voorstelt, maak je het probleem kleiner dan het is. Dat is wat Thomas Spijkerboer c.s. doen (19/3). Ze ontwaren systeemfouten in het asielbeleid. De opvallendste is wel dat volgens Spijkerboer een gedeelde visie van de EU op asielbeleid ontbreekt. Het streven hiernaar is nu juist het probleem. Die visie zal er ook niet komen. Daarvoor zijn de culturele verschillen in Europa te groot. Alleen de elites lijken nog in de multiculturele illusie te geloven, de rest heeft er nooit iets mee gehad en is ook niet meer te overtuigen. ‘Europa’ bestaat dus niet, omdat de onderliggende waardengemeenschap ontbreekt. Zo was het bij de Griekse schuldenmisère, zo is het nu weer. De grenzen hadden daarom beter gelijk kunnen worden gesloten.

Herman Blom