Toch een beetje sneller door dat Centraal Station

Zijn Amsterdammers banger geworden door de aanslagen in Brussel? Op het Centraal Station is de sfeer ‘raar’.

foto ANP/ REMKO DE WAAL

Het was in de maand na ‘Parijs’. Die avond was het druk op het Damrak, je kon over de hoofden lopen. Opeens klonk er een harde knal voor een populaire patatzaak. Mensen stoven uiteen, gegil, een Amerikaanse toerist riep: „Let’s get the hell out of here!” Een halve tel later renden twee puberjongens lachend weg. Vuurwerk.

Hoe gaan Amsterdammers om met een aanslag als in Brussel – drie uurtjes verderop? Op het Centraal Station kun je er in elk geval niet omheen. Voor elke ingang staan politiewagens geparkeerd. Zwaar bewapende agenten patrouilleren in groepjes door de stationshal.

Voor de OV-poortjes staat Loes Bloos, die vandaag een dagje naar Den Haag vertrekt met een groep vriendinnen. „Bang ben ik niet. Dan kun je net zo goed binnenblijven. De kans dat je onder een auto komt is groter.” In het dagelijks leven werkt Bloos met dak- en thuislozen. „Dus ik ben wel wat gewend.” Wel denkt ze dat de aanslagen een impact hebben op Amsterdammers met een Marokkaanse achtergrond. „Kijk, als ik hier met een koffertje loop word ik niet aangehouden. Zij misschien wel. Dat vind ik verschrikkelijk.”

Naast de stationspiano wacht Albert Meijroos (79) op de rest van zijn wandelclub. Hij is sinds Brussel oplettender geworden. „Ik hou gezichten in de gaten. Als je de beelden van België ziet denk je: hoe zou je je voelen als je er zelf tussen zit?” Toch vermijdt hij nu niet de drukke plekken in de stad. „Je moet je rug recht houden en doorgaan.”

Even verderop staat Monique Jagtenberg (27), huisarts in opleiding. Bang is ze niet. „Ik ben er absoluut niet mee bezig. Het is een ver-van-mijn-bedshow.” Net als veel anderen laat ze haar ratio spreken. „De kans dat zoiets als in Brussel in jouw stad gebeurt, precies waar jij bent, is zó klein. Ik geloof daarom ook niet in extra oplettendheid.”

Wel ziet Jagtenberg op haar werk dat veel mensen door de aanslagen in Parijs zijn beïnvloed. „Ik zie een sterke toename van patiënten met angsten. Ik probeer ze dan in te laten zien dat deze irrationeel zijn. Maar als ze hierdoor gehinderd worden in hun dagelijks leven verwijs ik ze door.”

Aan de IJ-zijde van het station houdt bouwvakker Bikha Aswin (37) pauze. Hij vindt de sfeer op het station „raar”. „Die gasten [de zwaarbewapende agenten] kijken naar je. Je voelt je niet vrij. En als je te veel naar hen kijkt denken ze: je bent een van hen, de terroristen.” Aswin denkt dat op een gegeven moment ook Amsterdam aan de beurt is. „Het komt steeds dichterbij, het kan elk moment misgaan.” Een geplande vakantie naar Antwerpen komende zomer heeft hij afgezegd. „Er lopen veel gekken rond.”

Aswin vertelt dat hij elke dag de metro vanuit Zuidoost neemt om hier te komen, al zou hij die nu liever vermijden. „Maar ik heb geen keuze. Ik werk hier en moet mijn rekeningen betalen.”Het groepje agenten dat verderop patrouilleert heeft het voorlopig rustig. Een groepje toeristen vraagt ze de weg.