75 jaar wederopbouw hadden een beter kunstwerk verdiend

Markthal-kunstenaar Arno Coenen maakte ooit ook lelijke kunst, maar de ‘pleinbaby’ slaat alles, vindt hij.

Gewoonlijk ben ik er de man niet naar om te reageren op kunst van anderen. Wat mij betreft moet alles kunnen in de schone kunsten. In het verleden heb ik zelf ook afzichtelijke rotzooi gemaakt. Ik heb een bloedhekel aan mensen met een goede smaak. Als er iets niet eenduidig is, is dat het wel. Iets kan gewoon niet je smaak zijn. Het is ook zeker geen jaloezie, want ik heb de afgelopen jaren behoorlijk tekeer kunnen gaan in Rotterdam. Waarom reageer ik nu dan toch op het kunstwerk waarmee Rotterdam de 75ste verjaardag van de wederopbouw viert?

Omdat ik stomverbaasd ben.

Stomverbaasd dat de vorige week onthulde ‘Nieuwe Rotterdammer’ of ‘Pleinbaby’ hét kunstwerk van deze manifestatie is geworden. Een metershoge peuter die er meer uitziet als een science-fiction-horror-baby-godzilla. Die ook nog eens ‘s nachts als het donker is tot leven komt.

In een andere context – bij voorbeeld op een technofestival – kan zoiets best een geslaagd beeld zijn, maar toch niet bij een festival dat de wedergeboorte van de stad viert? Net nu het zo goed gaat in Rotterdam: we in alle leuke lijstjes staan, en zelfs Amsterdammers hier willen wonen.

Een doodse baby waar de vellen bij hangen, met enge ogen.

Toen het plan werd gepresenteerd, hield ik mijn hart al vast. Het ronkte van het beleidsmakersjargon, van burgerparticipatie hier en ideetjeskunst daar. Ik heb zelf bij het Fonds voor de Kunsten gewerkt en menig subsidieaanvraag beoordeeld. Hier waren alle laadjes opengetrokken.

75 Jaar wederopbouw zou een feest moeten zijn. De hele stad zou ervan moeten bruisen en borrelen. In plaats daarvan kregen we kunst waar niemand op zit te wachten. En dan die omvallende betonnen blokken waarmee de manifestatie werd ingeluid! Welke symboliek is dat in relatie tot het bombardement?

Rotterdam had iets groots verdiend, zoals de markering van de brandgrens: dramatische actie waar de stad nog jaren wat aan heeft. Over deze herdenking heb ik in mijn omgeving nog niemand gehoord.

Het enige wat me bij kan bekoren is de met vlaggetjes getooide Erasmusbrug. Dát is een kunstwerk dat met bravoure en ballen is uitgevoerd!

Arno Coenen en zijn vrouw Iris Roskam zijn kunstenaars. Na het imposante 10.000 m2 grote plafondkunstwerk in de Markthal werd van hun hand onlangs het monument ‘The world is yours’ op het Tiendplein onthuld.