brief: Nationaal Monument

Heeft Amsterdam helemaal geen respect meer voor onze geschiedenis?, twitterde Mentzel eerder. Foto Vincent Mentzel

Schandalige troep

Stelt u zich voor, je wilt een reis met kind of kleinkind naar een aantal belangrijke hoofdsteden van de wereld gaan maken. Naar plaatsen die je graag zou willen laten zien, bijvoorbeeld herdenkingsmomumenten, ‘Memorials’, waar je op school of in geschiedenisboeken over hebt gelezen of gehoord. Plaatsen waar het volk zijn geschiedenis herdenkt.

Parijs, l’Arc de Triomphe; Washington, National World War II Memorial; Brussel, Belgisch Nationaal Infanteriemonument; London, Cenotaph; Moskou, Monument voor de Onbekende Soldaat; Berlijn, het Holocaustmonument.

Maar je besluit toch eerst naar de hoofdstad van je eigen land, Amsterdam, te gaan. Want daar hebben we ook zo’n prachtige ‘Memorial’. Het Nationaal Monument op de Dam.

Wandelend vanuit het Centraal Station wurm je je door de patat vretende medemens via het Damrak richting de Dam. Daar aankomend, rechts, hoog en bijna alles verduisterend, het imposante Paleis op de Dam. Dan draai je je hoofd naar links en wil je je (klein)kind aanwijzen dat daar óns herdenkingsmonument voor de Tweede Wereldoorlog staat. Het Monument waar we in de huiskamer op 4 mei rond de klok van acht plechtig zwijgend naar kijken. Het is daar vol, maar tegelijkertijd ook leeg. De koning, vroeger de koningin, schrijdt met het gevolg plechtig over de wiebelige kinderhoofdjes vanuit de Nieuwe Kerk richting het, óns, Monument. Daar gaan we onze slachtoffers uit de diverse oorlogen herdenken. Zo leg je dat je kind uit.

Maar hoe anders is de werkelijkheid. Amsterdam heeft alle respect voor onze geschiedenis verloren. Een schandalige troep, een fietsenstalling, scooterpark is ons Nationaal Monument op de Dam verworden. Ooit was het monument maagdelijk wit, nu is het een vuile, grauwe rommel. Patat, blikjes, papier, omringen de nonchalant rondhangende dealers, toeristen en passanten.

Verbijsterd loop ik verder. Dit is ook MIJN Nationaal Monument, Amsterdam.

Vincent Mentzel, fotograaf

Rotterdam