I Am Oak is troostrijk

De Utrechtse muzikant Thijs Kuijken maakt nauwkeurig verstilde liedjes onder de naam I Am Oak. Op zijn nieuwe, vijfde album, Our Blood, is de stijl niet veel veranderd: Kuijken gebruikt weinig drum of andere ritmebronnen. Hij laat zijn nummers langzaam aanzwellen, wiegend op synthesizergolven en omfloerste orgelklanken. Gitaarakkoorden twinkelen er doorheen, soms mag een solo opbloeien.

De sfeer is ingetogen en troostrijk. Voorzichtig ook. De vervormd blubberende gitaar in ‘Your Blood’ is een onverwachte gast maar zelfs deze verstoort niet de fluisterstijl. Kuijken heeft een prachtige stem, met steeds mooie uitwijdingen en glooiingen. Maar een zekere eenvormigheid begint na al die jaren op te vallen.

Kuijken maakte dit album in zijn eentje, al vroeg hij soms zijn vriendin voor de achtergrondzang. Ook hijzelf is te horen in de koorzang, een prettig sonoor geluid dat lijkt mee te trillen met de gitaarsnaren en spaarzame snaredrums.