Longreads

Samen met je kind gevlucht uit Zuid-Amerika, nu vast in Texas

Er gebeurde nooit wat in Dilley. Todat ‘s lands grootste detentiecentrum voor vluchtelingen er kwam.

Dilley. Een stoffig, slaperig dorpje in het zuiden van Texas, de Verenigde Staten. Een typisch cowboygehucht waar nooit veel gebeurde, totdat in 2014 de South Texas Family Residential Center er kwam. Oftewel: ‘s lands grootste detentiecentrum voor vluchtelingen. Wat doet dat met zo’n dorpje? Dat is het onderwerp van de prachtig vormgegeven longread op documentairewebsite This Black Box.

In het centrum verblijven zo’n 2.400 vrouwen en kinderen - voornamelijk afkomstig uit Zuid-Amerika - die in afwachting zijn van hun asielverzoek.

Het begin van de longread leest als het boek In Cold Blood van Truman Capote.

“Interstate 35, the main artery connecting Mexico to anywhere in this part of Texas, is flat and featureless, surrounded on all sides by fields of dull green and host to a relentless stream of tractor trailers traversing the monotonous landscape at all hours.”

Grauw detentiecentrum

Het is een verhaal over de moeders en kinderen, die - na armoede en geweld te zijn ontvlucht - vast komen te zitten in een grauw detentiecentrum in Texas. Het is een verhaal over de vele activisten die naar het dorpje afreizen om te protesteren. Ze vinden het onmenselijk dat deze gezinnen worden vastgehouden.

En ten slotte is het ook een verhaal over de dorpsbewoners zelf. Trotse Amerikanen, die hun geliefde gehucht onder hun ogen zien veranderen. Ooit was Dilley de ‘watermeloenenhoofstad’ van de VS. Daarna kwam de olie. En nu vormt het detentiecentrum het middelpunt van de aandacht.

Maar voor de vluchtelingen is Dilley alles behalve een fijne plek, zo we lezen bij monde van een moeder die het detentiecentrum inmiddels verlaten heeft:

“I was desparate to get out of there, because truly, being there was a nightmare.”

Lees het verhaal Welcome to Dilley op The Black Box