Batman v s. Superman Te brave Batman verliest zijn dubbelzinnigheid...

Een titanengevecht, god tegen man, licht tegen duister. Maar wat leveren de gladiatoren? Een tegenvaller.

Foto Warner Bros. Pictures International Holland

Batman moest Superman in ieder geval commercieel komen redden. Na de relatief teleurstellende opbrengst van Man of Steel drie jaar geleden (toch nog 660 miljoen dollar), de poging van regisseur Zack Snyder om Superman nieuw leven in te blazen, werd de beoogde vervolgfilm omgesmeed tot Batman v Superman waarin de twee superhelden samen optreden.

De film begint waar de vorige film eindigde – met de grootscheepse destructie van Metropolis, nu gezien door de ogen van Bruce Wayne. Hij denkt het zijne van de ongelimiteerde macht van de man in het blauwe pak. Als aartspessimist kan hij niet ontsnappen aan de gedachte wat er kan gebeuren als Superman zijn buitenaardse krachten ten kwade zou inzetten. Daar zou op z’n minst een kracht tegenover moeten staan. Lastige opdracht, want Batman is anders dan Superman een gewone sterveling, die zijn krachten uitsluitend ontleent aan superieure technologie en gadgets. Vandaar dat Bruce Wayne een flink opgekalefaterd en versterkt vleermuispak nodig heeft om zijn rivaal partij te kunnen geven.

De donkere superheld Batman is natuurlijk boeiender dan die saaie Superman met zijn eeuwige goede bedoelingen – zoals de introspectieve miljonair Bruce Wayne ook een prikkelender alter ego is dan reporter Clark Kent. Maar in Superman v Batman ontlopen de twee personages elkaar niet zoveel. Dat is geen goed nieuws voor Batman. Superman krijgt een stevige portie leed te verstouwen om hem te vermenselijken, Batman is een wat simpelere do-gooder dan in het verleden. Zijn ambivalentie als held – houdt Batman niet iets te veel van de nacht en het gespuis dat zich daarin schuilhoudt? – is hij grotendeels kwijtgeraakt.

De makers willen ook twee wereldbeelden met elkaar laten botsen: de behoudende Clark Kent en zijn oprechte geloof in het goede, en Bruce Wayne die nergens meer in gelooft sinds hij als kind zijn ouders verloor bij een straatoverval. Hij ziet alleen een zinloos universum waarin de mens hooguit betekenis kan maken. Dat is een aardig, maar niet verder uitgewerkt idee.

Snyder geeft geen echte nieuwe twist aan de Batmanfiguur maar borduurt voort op de films van Christopher Nolan, met afnemende resultaten. Zoals de wat vlakke acteur Ben Affleck – die de Batmanrol overnam van Christian Bale – net minder is dan zijn voorganger. Het superheldengenre kreeg een lichtere, meer ironische wending met films zoals Deadpool. Maar tot regisseur Snyder is dat nog niet echt doorgedrongen. Hij gaat verder in het serieuze spoor van Nolan, wat bij Snyder al snel bombastisch wordt.

Batman v Superman snelt van hoogtepunt naar hoogtepunt, van spektakel naar spektakel, zonder veel opbouw. En dat is eigenlijk hetzelfde als een film zonder hoogtepunten.

Peter de Bruijn