Start een Bach-offensief

Wat zet je op als je er net een aanslag is geweest? Moet je überhaupt nog wel muziek draaien? Op Twitter waren gisterochtend weer boze reacties te lezen toen Radio 1 besloot wat plaatjes op te zetten nadat de Brusselse luchthaven Zaventem was getroffen. Bo Saris ook nog eens, de neo-soulzanger die ooit Idols won, was dat gepast? Je zet toch de radio aan voor nieuws op zo’n moment?

Tsja. Als er nog geen nieuwe feiten te melden zijn, is er ook weinig te duiden, en om gepraat om het gepraat zit het publiek ook niet te wachten. Maar muziek die niet aansluit bij het gevoel van de luisteraar, is op zo’n moment een doodzonde. Een vrolijk liefdesliedje kan ineens niet meer. Ze denken er heus wel over na hoor, bij de NPO. Zo leerde ik ooit van een samensteller dat als er van een heftig onderwerp moet worden geswitcht naar een lichter item, de zender wordt ‘geneutraliseerd’. Dit gebeurt bij voorkeur met muziek van Phil Collins.

Drukwerk

Muziek als stoplap of neutralisator, terwijl muziek juist de geleider van de emoties zou moeten zijn.

Muziek onderscheidt ons van salafisten

We zouden op dit soort momenten de muziek juist moeten vieren. Muziek is niet alleen dat wat ons onderscheidt van dieren, het onderscheidt ons ook van salafisten. Die háten muziek. Op de iPod van de gemiddelde Syrië-ganger vind je slechts koranrecitaties. Zonder muziekinstrumenten, want dat mag niet. Ieder zijn meug hoor, toch heb ik zeer met die mensen te doen.

Gisteren greep ik naar Bach. Ze zouden er op Radio 1 natuurlijk niet opkomen om Bach te draaien, maar in verontrustende tijden blijkt dat toch steeds weer de beste optie. Ik draaide de totaal abstracte muziek van de Passacaglia (BWV 582) voor orgel (jep, IS: orgel) en mijn vertrouwen in de mensheid was min of meer hersteld. Bach troost niet alleen, Bach heelt.

Je zult de komende dagen weer volop analyses lezen hoe er moet worden omgegaan met de islamitische jeugd die zich van de samenleving vervreemdt. Vast en zeker hoor je populistische politici roepen dat het uitschot maar het land moet worden uitgezet, dat er meer militairen op straat moeten, et cetera. Slecht idee.

Mijn advies: start een Bach-offensief. We weten al lang dat muziekonderwijs empathie bevordert. En ik weet zeker dat mensen die bevangen zijn geraakt door de muziek van Bach zoiets achterlijks als in Brussel nooit zouden doen. Geef de mensen voedsel voor de ziel, laat de fuga’s schallen door Molenbeek, vervaag de uitzichtloosheid met een invasie van boventonen! Bach zal betere mensen van ons maken. Alles komt goed.