Scherven rapen na ‘dikke klap’ op EK

De ploeg van Arno Havenga moet zich in Gouda plaatsen voor ‘Rio’. Eerst maar weer de spelvreugde hervinden.

Maud Megens in het duel dinsdagavond tegen Rusland, dat in 8-8 eindigde. Foto ANP/Koen van Weel

Alsof ze met lange tanden aan het toetje zijn begonnen. De Nederlandse waterpolovrouwen waren nooit van plan Gouda aan te doen, onderweg naar de zonnige stranden van Rio. Een olympisch kwalificatietoernooi aan het Tobbepad in Gouda was het laatste waar de speelsters van bondscoach Arno Havenga aan dachten toen ze twee maanden geleden de finale van het EK mochten spelen in Belgrado. Onverwacht werd het een debacle, tegen Hongarije: niet alleen ging de Europese titel verloren, ook door de rechtstreekse vlucht naar Rio kon een dikke streep.

Deze week raapt de ploeg de scherven op in het Groenhovenbad, midden in een Goudse woonwijk. Maar van de uitbundige spelvreugde die de Nederlandse vrouwen zo kenmerkte op het WK in Kazan (zilver) en het EK in Belgrado (ook zilver) is weinig over. Na de plichtmatige zege op het zwakke Frankrijk (14-5), maandag, verspeelde Nederland dinsdagavond dure punten tegen Rusland: 8-8. Om een voor de hand liggende vergelijking te maken: twee maanden geleden werden de Russinnen in Belgrado nog weggevaagd (14-7). Van die dominantie is inmiddels niets meer over.

Sterker: Nederland begon ronduit zwak, kreeg weinig kansen en maakte kinderlijke fouten. De Russinnen wisten niet wat ze meemaakten, zoveel ruimte kregen ze. Pas in de tweede en derde periode kwam er iets van glans terug in de Nederlandse ploeg, getuige een regen aan doelpunten en een comfortabele voorsprong (8-4). Om die in de laatste periode vervolgens weer volledig weg te geven.

Alsof de druk toch weer te groot was. Maar Havenga en zijn speelsters ontkennen in alle toonaarden dat de spanning een rol speelt zodra de verdeling van de prijzen in zicht komt. „Natuurlijk zijn er spanningen deze week, maar daar zijn we vaker goed mee omgegaan op grote toernooien”, zei Vivian Sevenich na afloop.

Havenga concludeert vooral dat de tegenstanders goed hebben gekeken naar de EK-finale, toen Nederland onverwacht werd overrompeld door een Hongaars team dat geen centimeter ruimte weggaf. „Die finale hebben ze allemaal gezien. Ze weten hoe ze ons moeten bespelen”, zei Havenga, al tien jaar aan de nationale ploeg verbonden.

Hij weigerde zijn teleurstelling te tonen over het tegenvallende resultaat tegen Rusland. Havenga weet hoe zwaar zijn team het heeft gehad na die verloren finale in Belgrado. Zijn speelsters konden het zand van de Copacabana al bijna onder de voeten voelen, toen ze zich in een ijskoude Kombank Arena plaatsten voor de finale. In alle euforie riepen de speelsters vooraf al dat ze uitkeken naar het kwalificatietoernooi in Gouda, waar ze zich graag zouden melden als vrijwilliger, bijvoorbeeld als chauffeur van de Italiaanse ploeg.

Maar het ging jammerlijk mis, die vrijdagavond in Belgrado. „De verwerking van die finale heeft wel een week geduurd”, erkent Havenga twee maanden later. „We hebben daar een dikke klap gehad. Maar die meiden zijn nu heel getergd om het in Gouda af te maken. Wij horen gewoon thuis op de Spelen.”

Het gelijkspel tegen de Russinnen betekent een lelijke streep door de rekening, maar fataal is het niet. Als de twee lastigste horden in Gouda worden genomen, kan de ploeg alsnog naar Rio. Deze woensdagavond is direct de sleutelwedstrijd in poule B, tegen Italië. Als Nederland de oude rivaal weet te verslaan ligt de weg naar groepswinst alsnog open. En dat is cruciaal voor een gunstige uitgangspositie in de kwartfinale, zaterdag. Dat is het duel waar het allemaal om draait in Gouda: een plek bij de beste vier betekent een ticket naar Rio.

Nederland wil in die kwartfinale koste wat kost de wereldkampioen zien te vermijden, de Verenigde Staten. Ook Griekenland en Spanje zijn geduchte tegenstanders. Mocht Nederland groepswinnaar worden, dan lijkt een confrontatie tegen Canada het meest voor de hand te liggen. En dat moet geen onoverkomelijk probleem zijn, weet het team.

Maar dan zullen ze zich sterk moeten verbeteren de komende dagen. Dat weet ook Lieke Klaassen die, strijdlustig als altijd, alvast een boodschap had voor de Italiaanse vrouwen. „Er is nog niks verloren. Als we zo spelen als in de tweede en derde periode tegen Rusland, vegen we Italië het bad uit.”