Huiselijk geluk

Ellen Deckwitz kiest een gedicht bij de dag.

een vaas ruggengraten

broodkruimels verraden broodmessen

het loeit om het huis van taststormen

en gestolen vingers tellen de tijd

stofmijten bouwen nesten in de verwarming

een tafel waar ik nooit eet

een bank vol voedselvlekken

draag me naar de dag en offer me op treden

waar het hoofd kan wegrollen

want ik ben moe

heel even… wil ik hier mijn… heel even…

geef de beul een pepermuntje

voordat laatste adem

en als er morgen weer een nieuw hoofd aangroeit

laat ons dan weer verder gaan

in dit huiselijk geluk

tergende stiltes opdienen

in dieper ogende borden

met zilveren lepels