Martha, Martha, Martha

Wat als je je vrouw elke dag fotografeert. Steeds in dezelfde kamer, dezelfde houding, hetzelfde licht. Is dat dan liefde of obsessie? Henry, hoofdpersoon in Taking off. Henry my neighbor zijn geliefde Martha vijfenvijftighonderd keer op de foto. Naakt.

Die collectie, geschoten omstreeks 1980 en bewaard door Henry’s buren, kwam in handen van kunstenaar Mariken Wessels. Zij gaf eerder in Queen Ann P.S. Belly Cut off (2010) een kijkje in het leven van Ann, die worstelt met obesitas.

In dit boek zien we Martha. Pagina’s vol. Terwijl ze haar jurk uitdoet en haar borsten tegen elkaar drukt voor de camera van haar man. Soms lijkt ze geen zin te hebben. Zie je de tranen in haar ooghoeken staan. Soms wordt het gezellig. „Intiem,” noemt Wessels het aan de telefoon. „Dan komt er een sigaretje en een wijntje bij.”

Toch gaat het mis. Na je door tientallen pagina’s Martha te hebben geworsteld , wordt alles uit een zolderraam gestort. Als dorre bladeren dwarrelen de foto’s door de straat. Martha gaat weg bij Henry. Rouwend om zijn geliefde en muse, begint Henry te knippen en plakken. Borsten worden gespiegeld en vermenigvuldigd, armen worden hoofden en buiken benen. Uiteindelijk worden de collages driedimensionale, witte beeldjes.

Wie Henry nou precies was, en vooral wat hem bezielde, weet Wessels niet. „Ik hoef het ook niet te weten. Wie weet voelde Henry écht een grote liefde voor Martha, maar ontbrak hem simpelweg de mogelijkheid dat uit te drukken.” Dat uit te drukken zonder Martha af te drukken. Vijfenvijftighonderd keer.