brieven

Onethische situatie

Het commentaar Moederkoe en kinderkalf (17/3) lijkt geschreven in een emotionele opwelling. Anders dan gesteld, vraagt mijn motie niet om een wetswijziging maar om een plan van aanpak om kalveren na hun geboorte langer bij hun moeder te laten blijven. Waar dieren verworden zijn tot productiemiddelen wordt de benaming ‘moederdier’ onmiddellijk geassocieerd met ‘emotie’.

De melkgift is in honderd jaar ruim verdrievoudigd, van 2.500 liter in 1910 tot gemiddeld 8.000 liter jaarlijks. En toch blijft er voor de koe geen melk over om eigen kalfjes te voeden. De Gezondheidsdienst constateerde dat spenen spontaan van de uiers vallen door het intensieve melken. Kalveren worden na geboorte van hun moeder gescheiden en acht weken in eenlingboxen opgesloten, omdat ze in groepshuisvesting wegens hun zuigreflex de urine van andere kalfjes zouden drinken. Boeren kunnen overigens niet rondkomen van wat ze van de koeien vragen, zelfs niet met subsidie. Een liter melk is goedkoper dan een liter mineraalwater. Er is weinig emotie nodig om je af te vragen welk doel deze onethische, onrendabele situatie dient. De boer? Het klimaat? De burger? Er zijn voldoende rationele gronden om de gedachte te herzien dat dieren ‘nu eenmaal in dienst van mensen’ zouden leven.

Te weinig brieven

Wees geen prentenboek

Als liefhebber van de rubriek Ingezonden brieven was het mij niet ontgaan dat het aantal gepubliceerde brieven de laatste ernstig is teruggelopen. Ik ben blij dat de NRC-ombudsman dit aan de orde stelt (19/3), want ik vind het een verlies.

Ik verdenk de krant er ook al jaren van de hoeveelheid tekst langzaam terug te brengen en steeds grotere illustraties als bladvulling te gebruiken. Ik heb niets tegen een ter zake doende foto of scherpe cartoon, maar naar mijn oordeel begint de NRC steeds meer op een prentenboek te lijken. Plaatjes kijken is leuk, maar daarvoor neem ik geen abonnement op een kwaliteitskrant.

Els Loopstra, Houten

Oekraïnereferendum

Nervositeit is onnodig

Het lijkt me een vergissing als mensen die voor het associatieverdrag zijn, op 6 april niet gaan stemmen omdat ze sowieso een meerderheid tegen het verdrag verwachten en door weg te blijven ertoe kunnen bijdragen dat de vereiste 30 procent van de stemgerechtigden niet wordt gehaald. De propagandamachine van het Kremlin staat klaar om van elke uitslag gebruik te maken; wie Oekraïne onder deze omstandigheden een steun in de rug wil geven, kan het beste gewoon voor het verdrag stemmen. Er is geen enkele aanleiding om hier zo nerveus over te zijn omdat het kwaad al is geschied en Nederland zich met zijn Wet raadgevend referendum van 1 juli 2015 voldoende belachelijk heeft gemaakt. Daarnaast is er weinig aan de hand. Rijksoverheid.nl legt het rustig uit: „De uitslag is een advies (raadgevend) en niet bindend. Het verplicht de regering niet om een wet in te trekken”. Minder prominent wordt gemeld dat er ook nog een voorstel ligt tot wijziging van de Grondwet om bindende correctieve referenda mogelijk te maken, dat echter nog in een tweede lezing door beide Kamers moet worden behandeld. Voorlopig hoeft er dus niets te gebeuren, maar het zou wel verstandig zijn als de heibel over het associatieverdrag met Oekraïne kan worden aangegrepen om duidelijk af te spreken dat bindende correctieve referenda in ons land niet meer aan de orde zullen zijn. Hans van Mierlo zou, als hij nog in ons midden was, allang hebben geconstateerd dat zijn partij met het ‘kroonjuweel’ (het referendum) op hol geslagen is. Hij vond in 2005 het referendum over de Europese grondwet al een domme fout.

Peter van Walsum, Den Haag

Intussen voorspelbaar

Thomas Spijkerboer schrijft over de vluchtelingen (19/3). Hij heeft dat reeds meermalen gedaan en zijn artikelen hebben inmiddels een hoge graad van voorspelbaarheid bereikt. Wat mij het meeste stoort is dat hij zich nooit lijkt te bekommeren om de belangen van onze samenleving. Hij woont toch ook in dit land ?

H.B. Beck, Haren

Zuid-Chinese Zee

China staat in z’n recht

Het verslag over de spanningen in de Zuid-Chinese Zee (15/3) is duidelijk over de slechterik. Inpalmen, meester maken, annexatie, machtsbasis, Hitler, Sudetenland, Krim, havik: allemaal anti-Chinese Koude Oorlogtaal. Geen woord over waarom China zich belaagd voelt. Het gaat om circa 150 eilandjes en riffen. De zee eromheen is zo groot als de halve EU. Rond 90 v. C. stonden sommige eilandgroepen al opgetekend in China. Elke dynastie beschouwde de eilanden als deel van China. In de 18e eeuw stonden ze op de keizerlijke kaarten en er woonden Chinese vissers op de bewoonbare eilanden. Ook in de jaren ‘30 en vlak na WO II beschouwde China ze als Chinees. Geen ervan stond op kaarten van de Filippijnse VS-kolonie. Nog in 1965 verklaarde Noord-Vietnam dat alle eilanden bij China hoorden. Na de overwinning in 1975 veranderden ze van mening. Ze breidden de Zuid-Vietnamese Franse koloniale erfenis uit en hebben er veel olie opgepompt. Sindsdien is het landjepik door de buren doorgegaan en zijn de VS zich ermee gaan bemoeien. China verdedigt gewoon grondgebied dat het land al eeuwen toebehoort.

S.H. Nienhuys-Cheng en J.W. Nienhuys, Waalre

    • Marianne Thieme
    • Peter van Walsum den Haag
    • Els Loopstra
    • J.W. Nienhuys
    • H.B. Beck
    • fractievoorzitter van de Partij voor de Dieren in de Tweede Kamer
    • S.H. Nienhuys-Cheng