Zege Ajax heeft veel in zich van fatale dreun

In de onderlinge confrontatie heeft Ajax de leiding in de eredivisie overgenomen van PSV.

foto OLAF KRAAK/ANP

Frank de Boer kent voor vriend Phillip Cocu in het heetst van de strijd geen mededogen. Hij bespeurde halverwege de tweede helft „moedeloosheid” bij PSV. Bloed droop uit de moegestreden Eindhovense ploeg – figuurlijk dan – en De Boer rook het. De coach van Ajax sommeerde zijn twee troeven, invallers Anwar El Ghazi en Viktor Fischer, in het laatste kwartier de doodsteek uit te delen. Binnen twee minuten bepaalde El Ghazi de eindstand op 2-0. „Dat pakte lekker uit.”

De Boer vierde zijn triomf zondagavond ingetogen, Cocu bleef waardig in verlies. Geen milliliter gal ontsnapte na de wedstrijd aan de heren die hier in potentie toch om de landstitel en dus de zekerheid van Champions League-miljoenen duelleerden. Vrienden immers. Eensluidend in hun analyse achteraf, het was weer even alsof ze die veelbelovende trainers waren in het dreamteam van Bert van Marwijk, tijdens het WK 2010 in Zuid-Afrika. De Boer duidde de zwakte van de zwervende middenvelder Riechedly Bazoer als oorzaak van de gaten die Ajax liet vallen voor rust. Cocu had het precies zo gezien, maar PSV deed er te weinig mee.

Het lijden van PSV was reeds na 72 seconden voetbal in Eindhoven in gang gezet, toen Ajax-spits Arek Milik een afgemeten voorzet van Joël Veltman stijlvol diagonaal inkopte. Cocu’s PSV werd ruw uit de comfortzone getrokken, toch leek in de eerste helft vroeg of laat wel de gelijkmaker te zullen vallen. Toen die uitbleef kreeg Milik ineens voor rust twee grote kansen – voorbode voor de krachtsverhouding in de rest van de pot die kwalitatief zeker niet overhield.

De krachten vloeiden zienderogen weg uit PSV, de ploeg die deze week na 120 minuten plus penalty’s uitgeschakeld werd in de Champions League.

En na El Ghazi’s genadestoot was de tot kampioensduel gebombardeerde wedstrijd in Eindhoven zondag eind van de middag beslist. De titelstrijd nog niet – laat dat duidelijk zijn. Twee punten scheiden de twee clubs, in het voordeel van Ajax, met nog zes duels te gaan.

PSV viel uiteen zondagmiddag, Ajax overwon. Het is aantrekkelijk om de uitputtingsslag van PSV in het Madrileense Vicente Calderón midweeks aan te brengen als op zijn minst van invloed. Cocu erkende dat zijn spelers „op waren”, maar had op zich genoeg energie gezien in de eerste helft. Dat het een tikkeltje unfair was – wrang wellicht – dat het gevecht tegen Atlético PSV nu duur kwam te staan, vond De Boer niet. Sterker, bracht hij in, voor de nederlaag eerder dit seizoen in Amsterdam tegen PSV (1-2) had Ajax maar twee dagen rust gehad na een Europees uitduel. De Boer: „Het is bewezen dat twee dagen rust wel een nadelig effect heeft. Maar vier dagen moet genoeg zijn.” Einde van die discussie.

De Boer, met zijn ijzeren logica als navigatie tijdens ruim vijf jaar Ajax, heeft alweer een tijd het gelijk aan zijn zijde. Dat uit zich in vele vormen, nu zelfs stand-in stopper Mike van der Hoorn zich vrijwel foutloos door een topduel heen werkt.

Zo straalt De Boer in alles uit de greep op Ajax volledig te hebben herpakt. De trainer over wie in het begin van het seizoen door met name outsiders en beroepscritici werd geconcludeerd dat zijn tijd bij Ajax er wel eens op zou kunnen zitten. Houdbaarheidsdatum overschreden, product bedorven. Tijd voor nieuwe elan – een andere kop in de dug-out, nieuwe prikkels.

Hij zei zelf, dit weekend in de Volkskrant, dat hij ook wel eens dacht: ‘Ik kap ermee. Of eigenlijk: ik maak het seizoen af, dan ben ik weg.’

De Europese afgang voor de winterstop, begonnen met de uitschakeling in de voorronde van de Champions League tegen Rapid Wien, leverde de Ajax-trainer hoon op. Naïef, fantasieloos, eendimensionaal – hij trok het zich aan.

Maar De Boer verkent nu met succes de perspectieven die een goeddeels vrije voetbalagenda hebben: trainen, trainen en nog eens trainen met een elftal dat kennelijk te kneden is tot een kampioensploeg vol belofte, onder leiding van alleskunner Davy Klaassen.

Laat De Boer maar schuiven, seizoenenlang en steeds weer opnieuw. Zondagavond hernam hij, voor zolang als zijn voorsprong standhoudt, weer zijn troon als voornaamste trainer van zijn generatie.

Cocu knabbelt al geruime tijd aan die status, met een glansrijke titel vorig seizoen en de indrukwekkende gang door Europa de voorbije maanden. Hij legde de nieuwe Nederlandse norm in internationaal topvoetbal, zoals zijn PSV zich in de Champions League manifesteerde en zowaar overwintering afdwong na jaren van Nederlands ‘net-niet’. Maar te vrezen valt nu voor de afloop van de binnenlandse campagne – de eredivisie.

Want voor De Boer lonkt de vijfde titel, na een zege van Ajax die veel in zich had van de fatale dreun.