Leuk, instrumenten jatten in een dronken bui

Wie: Mark, Hanna, Negovan

Kwestie: diefstal hobo’s en altviool

Waar: rechtbank Utrecht

Na het concert van het Nationaal Jeugd Orkest half januari was het gezellig druk in de foyer van het splinternieuwe Tivoli-Vredenburg, met concertgangers en orkestleden. En dus stapten Mark (36), Hanna (22) en Negovan (44) er ook binnen. Ze hadden lekker getafeld bij de Chinees en daar ook nogal veel gedronken. Andere cafés bleken te vol. Dus vooruit, ze gooiden hun jassen op een paar koffers bij de kapstok en baanden zich een weg naar de bar.

Ze waren, zegt hun advocaat, jolig, mogelijk zelfs vervelend. Mark, huisschilder, flirtte met de barvrouw. Dat hij dit wel een mooie tent vond, maar dat schilderwerk, dat kon hij toch beter. Hier heb je mijn kaartje, als je me nodig hebt, dan weet je me te vinden. Kom op, we pakken een taxi, volgende kroeg! Weet je wat, we nemen een paar van die koffers mee, dan doen we of we ook muzikanten zijn.

Thuis ontdekte ze de hobo’s

Mark verzon het, erkent hij. Tegelijk met zijn jas pakte hij een instrumentkoffer mee en liep met Negovan naar buiten, arm om z’n schouder. Hanna pakte ook een koffer en liep Mark achterna. „Ik kwam er buiten pas achter dat ik iets had meegenomen”, zegt Hanna. Thuis ontdekte ze wat erin zat. Twee hobo’s. Mark had een altviool.

Om half vier ’s nachts belde de politie aan. De barvrouw had Mark op de beveiligingsbeelden herkend – de lolbroek van het visitekaartje. Even kijken op Facebook en de zaak was rond. Het drietal werd ingesloten. En nu wil de officier voor Mark 120 uur en voor Hanna 100 uur werkstraf. En allebei drie weken voorwaardelijk cel. Negovan is het land al uitgezet als ongewenste vreemdeling. Hem ziet ze graag veroordeeld tot vijf weken cel, waarvan drie voorwaardelijk. En allemaal twee jaar proeftijd. Een goed overlegde diefstal, samen in scène gezet. Met jassen over de koffers en amicaal ‘als muzikanten’ weglopen. Naar, heel naar. De instrumenten waren wel snel terug, maar vooral de hoboïste was zeer overstuur. De instrumenten waren licht beschadigd – en er waren ook wat attributen weg. De schade komt op 682 euro, inclusief 100 euro smartengeld.

Hanna keert haar tas om en stalt wat attributen uit – een zakmesje, een kwastje en een micrometer. Gereedschap om blaasriet voor een hobo te maken. Misschien kan dat afgetrokken worden van de schadevergoeding? Spijt hebben ze, het was een impulsieve, domme actie. Muzikantje spelen in een dronken bui, meer was het niet. Ze boden de orkestleden schriftelijk excuses aan en zijn bereid de schade te vergoeden. De rechter is sceptisch. „U weet niet waaróm u achter uw vriend bent aangelopen met een koffer? U hebt hierover van tevoren geen woord gewisseld met elkaar?” Nee, dus. Hanna handelde impulsief – ze deed Mark na.

Ze slaapt op wiet lekker in

Hanna drinkt en blowt, zegt ze. Ze slaapt op wiet lekker in, maar ‘nodig’ heeft ze het niet. Mark was alcoholverslaafd, maar is afgekickt. Helaas ontdekte hij daarna GHB, zegt hij. Daar probeert hij nu van af te komen. Hij heeft het goed onder controle. Mark articuleert moeizaam. „Heeft u soms nu gedronken”, vraagt de rechter. Nee, nee, nee, zegt Mark. Het gaat hem best goed – z’n schildersbedrijf loopt, hij kan z’n schulden afbetalen.

De advocaat probeert een gezamenlijke diefstal, juridisch een zwaardere categorie, te reduceren tot individuele handelingen. Overleg, samenwerking, afspraken, opzet of willens en wetens handelen – het was er allemaal niet. Maar de rechter vindt de jassen over de koffers en het samen naar buiten lopen voldoende voor een „samen en in vereniging” gepleegde diefstal.

Negovan, die zonder koffer de foyer verliet, wordt vrijgesproken. Zijn rol acht de rechter niet voldoende bewezen. Hanna en Mark krijgen de geëiste taakstraffen. Voor celstraf is geen reden. Beide hebben een blanco strafblad en er is geen geweld gebruikt.