Opinie

    • Sam de Voogt

De Thuiskok: Een boek als een ontbijttent

Je kent ze misschien wel: die nieuwsoortige ontbijttentjes die opeens overal opduiken. Er worden Franse chansons gedraaid, de toonbank is van rustiek hout, de taart wordt ter plekke gebakken en de broodjes zijn groot, simpel en verdomd lekker. Hipsterplekken eigenlijk, maar de broodjes zijn zo goed dat je toch tussen munttheedippende quinoaliefhebbers in de rij gaat staan.

Als ik de eigenaar was zo’n ontbijttentje, dan zou Chriskitch - Grote smaken uit een kleine keuken in mijn keuken staan. Dit kookboek van de Australische chef Chris Honor ís zo’n tent. Alles staat erin: gezonde salades, eiergerechten met een twist, taarten en weckpotten met gembercitroenwater.

Honor is als chef gepokt en gemazeld.

Zijn opleiding volgde hij deels bij Gordon Ramsay en hij gaf al eens leiding aan honderd koks. Maar de stress beviel hem niet en dus opende hij in Londen de deli Chriskitch. Een plek met achttien zitplaatsen die alleen overdag open is. Met gerechten die worden gemaakt met behulp van één oven en een kookplaat. En met een dagelijks veranderende menukaart, afhankelijk van wat Honor bij zijn lokale supermarkt en groenteboer kan krijgen.

De tent is razend populair. Het zijn met name de salades waarvoor Honor wordt geprezen. Die zijn inderdaad bijzonder en verrassend: heeft u ooit thee of kaneel door de salade gedaan? Het saladehoofdstuk - vijftig pagina’s lang - is dan ook het hoogtepunt van dit kookboek. Ik krijg ter plekke dorst van een combinatie van watermeloen, feta, bessenthee, pompoenzaad en basilicum. En alleen het idee al van een rauwe salade van broccoli met gedroogde cranberry’s, pecannoten en sinaasappel is prikkelend voor mijn smaakpapillen.

Ik kan de ongecompliceerde filosofie van Honor wat betreft eten bereiden – smakelijk, in balans en niet lastig – erg waarderen. Leuk detail is dat de Australiër verliefd is op zogenaamde ‘kneusjes’: die stukken groente en fruit die er uitzien als Quasimodo en daardoor achterblijven in het schap.

Toch een kleine opmerking: waar het boek me het idee geeft dat ik in het Londense tentje nog net niet zelf de salades uit aardewerken schalen moet opscheppen, staat in het kookboek het een na het andere, tot in de details opgemaakte, gerecht. Zelfs de rommeligheid is geënsceneerd op foto’s. Zou je het ook zo geserveerd krijgen in Londen, of zelf klaar kunnen maken? We gaan het de komende week uitproberen.

    • Sam de Voogt