Nederlandse vrouwen bijna in Rio na ruime zege op Frankrijk

Officieel is deelname aan de Olympische Spelen nog niet, maar alleen groot malheur buiten de sporthal kan het nationale vrouwenhandbal ploeg nog uit Rio de Janeiro houden. Die ideale uitgangspositie dankt Nederland aan de 24-17 overwinning op Frankrijk, vrijdagavond in het olympisch kwalificatietoernooi in Metz.

De verschil-in-kwaliteits-vraag hoeft sinds het WK, afgelopen december in Denemarken, niet meer gesteld te worden. Na een periode van vijftien jaar louter nederlagen versloeg Nederland in de kwartfinales Frankrijk met 28-25. „In onze beste wedstrijd van het toernooi”, zei bondscoach Henk Groener daags voor het toernooi in Metz. „Wij bepaalden het ritme, wij waren de bovenliggende partij.” Met andere woorden: het klasseverschil is weggewerkt.

En hoe, want Nederland onderstreepte dat het op de internationale ladder serieuze stappen heeft gemaakt. De ploeg is niet meer aangewezen op toevalstreffers, maar heeft zich een plaats in de wereldtop verworven. Een ploeg die in staat is Frankrijk voor het eerst in eigen hal een nederlaag te bezorgen is oersterk. En dat demonstreerde Nederland in Metz. Op een imponerende manier. En dat wilde Estavana Polman, één van de sterspeelsters, weten ook. Uitzinnig van vreugde: „We hebben met fucking goed spel de thuisploeg verslagen. En we gaan naar Rio, dat gaat nu niet meer mis.”

Bij dat ‘fucking goede spel’ plaatst Groener nog wel kanttekeningen. Hij vond dat Nederland in de eerste helft te weinig lef toonde en te weinig scoorde. Het herstel en de dominantie in de tweede helft maakten duidelijk hoe de handbalsters zijn gegroeid. „We hadden vanaf dat moment de wedstrijd onder controle”, zei de coach die zich na rust geen moment zorgen over een goede afloop had gemaakt. Hij wilde nog niet gefeliciteerd worden, maar zijn tevreden gelaatsuitdrukking na afloop vertelde zijn ware gevoel.

Met op dit OKT nog duels tegen Japan en het zwakke Tunesië voor de boeg lijkt de reis naars Rio geboekt te kunnen worden. Één zege is genoeg. Kwestie van het koppie erbij houden.