Opbrengst

Het is de Amnesty-collecteweek en moeder (44) gaat weer op pad met de collectebus. Dochter (16), inmiddels even lang, en dezelfde bos krullend haar, vergezelt haar. Ik bewonder hun doorzettingsvermogen, want het is doorgaans een deprimerende ronde van slechte smoezen, gesloten deuren en een lage opbrengst.

Dit keer komen ze echter stralend terug. Vooral moeder. Want bij één huis had een wat oudere heer opengedaan. Hij had de dames aandachtig aangehoord, zijn portemonnee getrokken, en, terwijl hij wat kleingeld in de collectebus deponeerde, langs zijn neus weg gevraagd: „En, wat studeren jullie hier in de stad?”