Naar acht scholen ging ze liever. Nu is ze toch blij

Het Berlage stond bij veel leerlingen niet op plek één, maar veel lager. Nu ze er zitten, zeggen ze: „Uiteindelijk krijg je het toch wel leuk.”

Foto Maurice Boyer

Eersteklassers van het Berlage Lyceum in Amsterdam-Zuid weten hoe het voelt om niet op de school te komen waar je het allerliefst naartoe had gewild. Hier zijn veel kinderen geplaatst die vorig jaar voor het matchingsysteem een andere school hadden ingevuld als eerste voorkeur.

Voor Jacobine Leemhuis (12) was het Berlage zelfs negende keus. „Ik was de enige uit heel Amsterdam die op plek negen terechtkwam. Dat was best moeilijk. In het begin was ik heel verdrietig, maar nu gaat het wel goed. Het valt best mee.”

Ook Noud Jentink (12) was „niet zo blij”. Het Berlage was derde van de zes of zeven scholen die hij opgaf – een tweetalige school, terwijl hij nooit Engels had gehad. Daarom ging hij in de zomervakantie een week op cursus, zonder ouders. Maar nog steeds heeft hij soms moeite met Engels.

Dat geldt ook voor Abdel Elsayad (14), die eigenlijk naar het Spinoza had gewild – het Berlage was zijn vijfde keus. „Doordat ik nu op een tweetalige school zit, moet ik knokken voor mijn cijfers.”

Slecht lotingsysteem

De eersteklassers – ook Una Skulic (12) en Soundous El Haouari (12) praten mee – zijn nu allemaal heel tevreden over hun school. De sfeer is goed, het gebouw prettig. De docenten leggen dingen die je niet begrijpt goed uit. En sinds de kerstvakantie gaat het Engels opeens een stuk beter. De klassen zijn, zeggen ze in koor, „heel leuk”.

Maar dat matchingsysteem, dat vinden ze unaniem „heel slecht”.

„Veel kinderen in mijn klas waren teleurgesteld”, zegt Una. „Het was een raar systeem, want wij waren proefkonijnen.”

„Ze zeiden dat iedereen in zijn topvijf terecht zou komen, en veel mensen in hun topdrie”, zegt Jacobine. „Nou, veel mensen kwamen lager.” Omdat ze dacht dat het niet nodig was, ging Jacobine niet naar alle open dagen van de scholen op haar lijst. Op het Berlage was ze nooit geweest.

Sommige ouders gingen vorig voorjaar naar de rechter om af te dwingen dat hun kinderen van plek mochten ruilen. Dan zouden veel meer kinderen op de school van hun eerste keuze terecht zijn gekomen. Maar de rechter gaf de ouders ongelijk. Jacobine vond die rechtszaak nogal overdreven. „Want die kinderen hadden nog niet eens één dag op school achter de rug.”

De eersteklassers adviseren achtstegroepers die nu scholen uitkiezen ze allemaal te bekijken. Zodat je niet op een school terechtkomt die je nog nooit van binnen hebt gezien. En vind je een school niet leuk, zet die dan niet op je lijst. Het is ook belangrijk dat de school niet te ver van je huis is. En let niet op wat je vrienden kiezen. Want de kans bestaat, zoals bij Soundous, dat je bij hen in de klas komt, maar met andere mensen omgaat.

Op welke school je ook komt: het komt goed. „Soms vragen vriendinnen mij of ik het niet jammer vind dat ik op mijn negende keus zit”, zegt Jacobine. „Dan zeg ik: nee, ik ben blij, want ik heb het prima naar mijn zin. Uiteindelijk krijg je het toch wel leuk.”

Soundous: „Als ik wist hoe leuk deze school was, had ik hem op nummer één gezet.”