Muur vol vacatures voor ex-V&D’ers

Banenmarkt Na het faillissement van onder meer V&D en Dolcis zoeken ex-medewerkers een nieuwe baan. „Ineens ben ik zelf de sollicitant.” 

Ook werkgevers van over de grens stonden donderdag op de banenmarkt voor personeel in de detailhandel in Enschede. Foto Eric Brinkhorst

De banenmarkt deze donderdag in Enschede heeft iets weg van een reünie. Oud-collega’s begroeten elkaar hartelijk. Een omhelzing, drie kussen op de wangen. „Hé, hallo! Hoe is het?”

Het is nu ongeveer vier weken geleden dat hun werkgever, V&D, failliet ging. Een doorstart bleek niet mogelijk. Van de ene op de andere dag zaten ze zonder werk.

Leunend op een statafel nemen voormalige verkoopsters een voor een hun cv door met een adviseur van Werkplein Twente, een samenwerkingsverband van uitkeringsinstantie UWV en veertien Twentse gemeenten en initiatiefnemer van deze bijeenkomst. Het doel: een banenmarkt speciaal voor werkzoekenden uit de detailhandel, de sector waar de laatste tijd zo veel ontslagen zijn gevallen.

Op de muren van het oude fabrieksgebouw waar de banenmarkt plaatsvindt, zijn vacatures geplakt: voor een cafetaria- of lunchroommedewerker bijvoorbeeld, verkoopadviseur consumentenmarkt, of vestigingsmanager van een bouwmarkt. In totaal zijn er zo’n 150 banen te vergeven.

Van de negenhonderd werkzoekenden ‘met een link naar de retail’ die zijn uitgenodigd, zijn er ongeveer vierhonderd gekomen. Op de markt staan werkgevers en uitzendorganisaties, zoals Ikea, Van der Valk, fastfoodketen KFC en Tempo-Team. Het UWV verwacht dat 48 procent van de ex-werknemers uit de detailhandel weer werkt vindt in de branche, de rest zal op zoek moeten naar een baan daarbuiten.

Voor sommigen is het de eerste keer in hun leven dat ze solliciteren. Neem Lucitia Lieftinck (57) uit Wierden. Ze ging 36 jaar geleden tijdelijk bij V&D aan slag als ‘sinterklaashulp’ en kreeg daarna na een proeftijd van een maand een vast contract op de horlogeafdeling. Later werkte ze bij de lingerie.

Nu staat ze op straat. „Knalhard”, zegt ze. „Ineens heb ik te maken met allerlei WW-regels waar ik me aan moet houden. Daar heb ik wel moeite mee.” Ze is ietwat somber over haar kansen op de arbeidsmarkt. „Maar ik ga er wel voor. Ik heb een sollicitatie lopen bij een lingeriespeciaalzaak. Ik heb al een tweede gesprek gehad. Dat is positief.”

‘Het is allemaal weg’

Ook Gerdy van Dalm (55), ex-floormanager bij V&D in Hengelo, houdt moed, ook al zijn het „onzekere tijden”. Ze treurt nog elke dag om haar baan. „Ik mis mijn collega’s en de klanten. Het is allemaal weg.”

Gerard van Oosterbaan, ex-verkoper herenmode bij V&D in Enschede, was 21 jaar toen hij bij het winkelwarenhuis aan de slag ging. Nu is hij 58. „Ik moet er helemaal inkomen, in het solliciteren. Ik heb dat nog nooit hoeven doen. Het is absoluut niet leuk, ook gezien mijn leeftijd.”

Van Oosterbaan heeft vier sollicitaties verstuurd en twee afwijzingen gekregen, van Action en Kwantum. „Als ze mij daar al niet meer nodig hebben, terwijl ik zo veel ervaring heb, waar dan wel? Ze zeggen dat je niet in het profiel past, maar eigenlijk vinden ze je gewoon te oud.’’

De ontslagen ‘retailers’ moeten nu zichzelf zien te ‘verkopen’. Ze moeten vooral ook digitaal op zoek naar vacatures, terwijl ze vaak „helemaal niet zo handig” zijn met computers, beseffen ze.

Een ex-filiaalmanager merkt op: „Ik zat altijd aan de andere kant van de tafel. Ik was degene die sollicitanten beoordeelde, nu ben ik zelf de sollicitant. Je weet dus hoe het gaat, wat je wel en niet moet zeggen.”

Oud-collega’s Marloes Beun (38) uit Enschede en Evert Fransen (54) uit Hengelo schuifelen langs een wand met vacatures. Ze zijn na het recente faillissement van de Mactinosh Retail Group groep hun baan kwijtgeraakt bij respectievelijk Dolcis in Enschede en Doetinchem – zij als verkoopster, hij als filiaalmanager. Hij werkte er 28 jaar, zij ruim vijftien jaar.

Voor sommigen is het de eerste keer dat ze solliciteren

Het faillissement was „balen”, zegt Fransen. Het vakantiegevoel van de eerste drie weken heeft plaatsgemaakt voor het verlangen naar weer een vast ritme, een baan, toekomstperspectief. Maar dat perspectief is „beroerd”, denkt Fransen.

Beun: „Er zijn best leuke vacatures.”

Fransen: „Dat wel, maar je bent een van de velen.”

Beun oriënteert zich breed, zegt ze. „ Ik hoef niet speciaal in een winkel te staan. Ik heb al vijftig sollicitaties verstuurd. Ik ben drie keer uitgenodigd voor een gesprek, in twee gevallen ben ik afgewezen. Eentje loopt nog.’’

Fransen: „Ik heb vier keer gesolliciteerd, ik ben een stuk selectiever. Ik heb twee afwijzingen, van twee sollicitaties heb ik nog geen bericht.’’

Beun: „Ik zie het positief. Ik wil niet thuis zitten. Dat weet ik zeker. Dat is niks voor mij.”