‘Doe niet lacherig over de Haagse Crips, hun leven is hard’

criminoloog Criminoloog Robby Roks promoveert vandaag op de Haagse bende Crips. „Jonge leden worden al snel afhankelijk van de gang.”

Een glijbaan in het centrum van Den Haag, beklad met de naam van de Haagse bende. Foto Wiebe Kiestra/Hollandse Hoogte

Drie jaar trok criminoloog Robby Roks uit voor zijn onderzoek naar de Haagse bende Crips. Vandaag promoveert hij, op de bende uit het Schipperskwartier in Den Haag. Zijn conclusie: hun leven is een stuk minder romantisch dan ze willen doen geloven.

In een BNN-documentaire over de Crips uit 2009 stapt Cripleider Keylow een huis binnen waar overal op de vloer bloed ligt. Hij zegt: „Kill or to be killed. Dit soort shit gebeurt elke dag.” Dat valt dus wel mee?

„Die documentaire is vooral interessant omdat de Crips daarin echt een versie van zichzelf kunnen tonen. Het beeld dat uit die documentaire komt is een stuk flitsender dan de realiteit. Natuurlijk, de Crips zijn echt gevaarlijke gasten, maar het is niet zo dat er in hun omgeving 24 uur per dag geweld plaatsvindt. Tijdens mijn onderzoek zijn er maanden geweest dat er bijna niets gebeurde. Dan hingen de Crips een beetje rond. Sommigen hebben zelfs nog een baan naast hun leven als Crip. Of ze gaan gewoon naar school.”

Wie zijn de Haagse Crips eigenlijk?

„De Crips zijn een bende die eind jaren tachtig in Den Haag is ontstaan. Het zijn voornamelijk Surinaamse en Antilliaanse mannen, naar schatting een stuk of vijfendertig in getal. De harde kern is de veertig jaar inmiddels wel gepasseerd. Ze houden zich bezig met criminele activiteiten, vooral met drugshandel. De naam ‘Crips’ hebben ze overgenomen van de criminele gang uit Los Angeles, die in alles hun inspiratiebron is. De hood van de crips, of de ‘h200d’ zoals ze het zelf noemen, is het Haagse Schipperskwartier. Al wonen velen van hen er niet zelf, ze komen er elke dag samen.

Opvallend aan de Haagse Crips is dat ze veelvuldig optreden in de media. Naast de documentaire is er een boek over ze verschenen en hebben ze in allerlei tijdschriften gestaan. De leider heeft zelfs wel eens bij De Wereld Draait Door aan tafel gezeten.”

Zijn die mediaoptredens dan niet slecht voor hun status op straat?

„Er zijn mensen die geen zaken meer met de Crips doen omdat ze zo bekend zijn geworden. Maar die media-aandacht levert hen ook een hoop op. Het zet ze op de kaart en zorgt voor een hoop nieuwe leden. Het ziet er op tv namelijk glamoureus uit, dat gangleven. Vaak is het wel zo dat als mensen zich eenmaal hebben aangesloten bij de Haagse Crips, ze een beetje teleurgesteld zijn. De realiteit van de gang is toch heel anders dan ze in de media doen voorkomen.”

Hoe anders?

„Het deel uitmaken van zo’n groep is echt niet alleen maar leuk en spannend. Jonge gasten die zich aansluiten bij de Crips worden al snel afhankelijk van de gang. Omdat ze vaak met politie in aanraking komen is het lastig om ernaast gewoon werk te vinden. Vaak is er binnen de Crips ook weinig werk, en staan jonge leden bijvoorbeeld de hele dag op straat de wacht te houden voor een heel mager salaris. In Nederland wordt vaak lacherig gedaan over gangs als de Crips, maar er zijn voor de leden wel degelijk harde consequenties.”

Lacherig?

„Ja, toch wel. Mensen nemen het niet zo serieus. ‘Het is hier toch geen Amerika?’ zeggen ze dan. Maar zo kan je een gang als de Crips niet wegzetten. Daarvoor gebeuren er te veel echt criminele dingen. Drugshandel, wapenbezit. Jonge Cripsleden posten op sociale media dagelijks foto’s van kogels, coke of stapels geld. Maar ik geef toe: die bandana’s en die lange T-shirts, het ziet er soms ook wel een beetje onbeholpen uit.”

Komt misschien ook wel door hun naam: Haagse Crips lijkt een contradictio in terminis.

„Officieel heten ze de East Side Main Triad Rollin 200 Neighborhood Crips. Maar Haagse Crips bekt toch wat beter.”