Warme technotracks die eruit rollen in de vroege ochtend

Het is geen album om aan te zetten op de snelweg, Principe del Norte. Tegen de tijd dat je kant A (twee nummers van acht minuten) voorbij bent is de kans groot dat je in de vangrail bent beland – volledig onder hypnose.

Het vierde album van de Noorse Prins Thomas is zo’n schijf met spiraalmotief: een eindeloze stroom psychedelische, loopy tracks. De negen bijna structuurloze nummers van rond de tien minuten (genummerd A-H) mondden uit in een trage golf die pas op stoom komt met wat gitaargetokkel bij ‘E’ en dan steeds verder versnelt tot ‘G’ en ‘H’ – warme technotracks die eruit rollen in de vroege ochtend. Toch wordt het nergens echt ruig. De man die bekend werd als maker van ‘space disco’ maakt steeds meer space en steeds minder disco, zei hij al. Dit keer liet hij zich inspireren door ambient en IDM-albums van The Orb en The Black Dog. De eerste helft van het album is eigenlijk een groot beatloos intro. Soms word je daardoor richting ‘FF’ knop geduwd, maar de luisteraar die geduld heeft en zich laat meezuigen wordt beloond. Dit is muziek voor de lange adem.