Rondhangen in Japans suïcidebos

Suïcidale Japanners gaan naar het Aokigahara-woud bij de berg Fuji om te sterven. Ook met westerse filmmakers loopt het daar slecht af. Het lachwekkende spirituele melodrama See of Trees was vorig jaar in Cannes een fikse smet op de reputatie van filmmaker Gus Van Sant, en horrorfilm The Forest heeft nu ook een fataal gebrek: hij wil niet eng worden.

De stuurse Sara gaat na een nachtmerrie op zoek naar haar zusje Jess, lerares Engels in Tokio. Bij aankomst blijkt Jess vermist: ze werd voor het laatst gesignaleerd bij het beruchte zelfmoordbos. Dus wil Sara ook dat bos in, lugubere visioenen even luchtig in de wind slaand als vermaningen („Blijf op het pad!”) en waarschuwingen („De boze geesten zullen de droefheid in je hart misbruiken”). Maar roekeloos gedrag hoort net zo bij horror als onverwerkte trauma’s.

Het had best eng kunnen worden in dat donkere bos vol hongerige geesten en dode Japanners die aan bomen bungelen met jute zakken over het hoofd (lokale folklore?) Dat het flink spookt in Sara’s bovenkamer blijkt ook wel uit de duizelige ambient music die klinkt als de camera inzoomt op sappig mos of boomstammetjes. The Forest houdt alle gruwelopties open: is dit psychohorror, seriemoordenaar, spookverhaal? De dreiging blijft zo vormloos dat je al snel hoopt dat de regisseur er een eind aan maakt.