‘Liever een trui aan dan de cv hoger zetten’

Nadia Remmerswaal (28) is architect en werkt aan een systeem waarmee sloppenwijkbewoners een duurzaam huis kunnen bouwen. Momenteel is ze in Indonesië voor onderzoek. Ze woont met haar vriend in Rotterdam.

Foto Bob van der Vlist

IN

‘Mijn werksituatie is vrij uniek: ik ben officieel in dienst van de Technische Universiteit Delft, maar ik werk niet in opdracht van hen, ik werk aan mijn eigen project in samenwerking met de universiteit. Ik heb namelijk een beurs gewonnen voor mijn bouwsysteem, het Cast Formwork System (CFS), en die kreeg ik alleen uitbetaald als ik in dienst zou zijn van een universiteit. De TU wilde mij wel een contract geven zodat ik middels de beurs mijn inkomen kan genereren. Zoiets is vrij ongebruikelijk als je niet in opdracht werkt.

Het fijne is dat ik zo loon ontvang voor mijn project. Het ontwerp, een mal waarin beton wordt gegoten om zo een solide raamwerk van een huis te kunnen maken, is in ontwikkeling en momenteel zit ik in het Indonesische Bandung om onderzoek te doen naar de doelgroep en naar het huursysteem. Als ook het technische gedeelte klopt, presenteren we het prototype volgend jaar op een bouwbeurs in Nederland en nemen we het mee om in Bandung toe te passen.

Ik heb gekozen voor het minimumloon dat gangbaar is aan de TU Delft. Dan houd ik van de beurs zoveel mogelijk over voor mijn project. Als student was ik gewend om van weinig te leven, dus het is genoeg om van rond te komen. Ik ben lang gezocht naar sponsoren. Ik had geen tijd om daarnaast te werken, dus ben ik ingeteerd op mijn spaargeld. Ik heb geld moeten lenen van mijn ouders en vriend. Dat wil ik zo snel mogelijk terugbetalen, want ik hou niet van schulden.”

UIT

‘Onlangs zijn mijn vriend en ik verhuisd naar Rotterdam en omdat we geen geld hadden voor meubels moesten we op zoek naar creatieve oplossingen. Zo hebben we zelf een tafel gemaakt van de eik die bij de ouders van mijn vriend in de tuin stond. De boom moest om en er kwam een prachtige plank uit, daar hebben we een stalen frame omheen gesoldeerd van metaal dat mijn vriend op de sloop vond. De beits voor het hout kreeg ik van een vriendin, dus zo hadden we een hele goedkope tafel.

Verder let ik heel strikt op wat we kwijt zijn aan vaste lasten. Zo weet ik dat ik nog steeds de goedkoopste zorgverzekering heb met de voor mij juiste aanvullingen, en onze energierekening houd ik goed in de gaten. Ons nieuwe huis is twee keer zo groot als de studio in Delft waar we woonden, dus de stookkosten zijn hoger. Ik trek daarom liever een trui aan dan dat ik de cv heel hoog zet. En als we ’s avonds laat thuiskomen gaan we gelijk naar de slaapkamer om daar nog even met laptop in bed te werken. Het duurt namelijk twee uur voordat de woonkamer warm is en omdat onze slaapkamer boven het huis van de buurman ligt die wel veel stookt, is de slaapkamer altijd behaaglijk.

Binnenkort hopen we een housewarming te geven, maar ook dan probeer ik slim om te gaan met de kosten. Ik zal mijn moeder vragen om wat te koken, dan blijft het betaalbaar. Tien flessen wijn en vijf kratten bier erbij en dan zijn we er wel.”