Verboden liefde in de Yakel-stam

De traditioneel levende Yakel-stam speelt zichzelf in Tanna, die antropologisch verantwoord is maar die je ook makkelijk kunt betichten van exotisme – iets wat een beetje aan het genre kleeft. Enerzijds fraaie beelden van een vuurspuwende vulkaan die de Yakel als geest-moeder beschouwen, anderzijds licht ongemak over de precieze intenties van de westerse makers: paternalisme ligt al snel op de loer.

Want hoewel de stam een waargebeurd incident naspeelt, een hartverscheurend verhaal over twee geliefden die op de vlucht slaan als het meisje dreigt te worden uitgehuwelijkt om een conflict met een naburige stam te bezweren, doet het ook meteen denken aan Hollywoods exotische blik op volkeren die nog ongerept leven: zie Murnaus Tabu (1931), ook al over verboden liefde.