Column

Soms lekker gepijpt

Marcel van Roosmalen heeft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.

De avond voor het Boekenbal zond de NTR de documentaire Binnen bij het Boekenbal uit waarin Abdelkader Benali de kijker meenam achter de coulissen van ‘het bekendste en meest gewilde feest van Nederland’. De beste fictie kwam van Jan Siebelink, die vertelde dat hij achter de gordijnen van de Amsterdamse stadsschouwburg ‘soms lekker gepijpt’ was door dames die hij verder niet kende.

Ik keek er niet van op.

Net als Jan Siebelink groeide ik op in Velp. Er gebeurde daar zo weinig, en in zijn tijd waarschijnlijk nog minder, dat we elkaar op straat de hele dag vertelden dat we weer ergens gepijpt waren door onbekende vrouwen die we nog niet eerder in Velp gezien hadden. Soms was dat lekker, maar het gaf ook overlast.

Als ik ergens te laat kwam, zei ik dat ik weer eens totaal onverwacht gepijpt was achter het muurtje bij de benzinepomp van Driessen aan de Schoolstraat. Het enige vreemde aan dat verhaal was de locatie. De meesten troffen de onbekende vrouwen in park Biljoen of bij de Oude Jan.

In Velp keek niemand op van onze verhalen. Iedereen kende tenslotte wel iemand die Jan Siebelink nog had meegemaakt en die had ’m – op z’n Velps gezegd – ‘heel los in de broek hangen’.

Soms keerde hij terug naar het dorp. Dan hoorden we later terug dat hij had gezegd dat hij tijdens een lezing bij de boekwinkel in de Emmastraat onder tafel was gepijpt. Wat Jan Siebelink eigenlijk wilde zeggen was dat hij het naar zijn zin had gehad in zijn geboorteplaats.

Een dag nadat hij op televisie had gezegd dat het best weleens voorkwam dat hij zich er achter de gordijnen liet pijpen door onbekende vrouwen, zag ik Jan Siebelink op het Boekenbal. Hij droeg een crèmekleurige linnen bandplooibroek waarin hij als een sprinkhaan van het ene naar het andere warme bad sprong. Hij zweette ervan en ging af en toe op de trap zitten. Toen fotograaf Klaas Koppe daar voor hem ging hangen greep hij naar twee willekeurige vrouwen die het gelukkig leuk vonden om met hem te poseren. Even later huppelden ze ongeschonden naar beneden, maar de Velpenaar in mij had genoeg gezien. Toen mijn moeder uit Velp me de volgende dag belde om te vragen hoe of het op het Boekenbal was geweest, zei ik dat Jan Siebelink op een van trappen van de Stadsschouwburg was gepijpt door twee onbekende vrouwen. Ze keek er niet van op.