Elia weet het ook: ik had daar nooit moeten zijn

Na zijn nacht in de cel afgelopen week stond Eljero Elia gewoon in de basis bij Feyenoord, dat Vitesse versloeg. „Dit heeft me Oranje gekost.”

Eljero Elia viert de 2-0 van Bilal Basacikoglu tegen Vitesse. Na het duel ging hij in op de mishandelingszaak waar hij verdachte is. Foto ANP Pro Shots

Het was niet veel, Vitesse-Feyenoord, totdat Eljero Elia diep in de tweede helft uit zijn ooghoek de ruimte zag en met een pass vol gevoel het spel van links naar rechts verlegde. Vijf tellen later, na een zeldzame vloeiende aanval in de Gelredome zondagmiddag, lag de bal er via de voet van spits Michiel Kramer in. Invaller Bilal Basacikoglu maakte er na een individuele actie nog 2-0 van en dat was voor de rechtsbuiten een hoogtepunt in een tamelijk treurig dienstverband voor Feyenoord.

Maar het verhaal was natuurlijk linksbuiten Elia (29). Vormgever dus van die ene soepele aanval die voor Feyenoord de ban brak, maar toch vooral de voetballer die zes dagen eerder nog een nacht in een politiecel doorbracht. Hij had wat uit te leggen over zijn betrokkenheid bij een mishandeling in de nacht na de bekeroverwinning van Feyenoord op AZ in de halve finale, donderdag 3 maart.

Net nu Feyenoord zich heeft opgericht, loopt Elia tegen mogelijke vervolging aan. Toch nog een nieuw negatief hoofdstuk in het incidentrijke seizoen waarin intimidatie en bedreiging – van een journalist door Colin Kazim-Richards, van Marko Vejinovic door supporters – hand in hand gingen met een maandenlange sportieve neergang die pas eind februari gestuit werd. Elia wordt nu verdacht van betrokkenheid bij een mishandeling van een 26-jarige Delftenaar. „Ik ben benieuwd hoe jullie straks schrijven als bewezen is dat ik onschuldig ben”, zei hij zondag – vol vertrouwen dat hij het recht aan zijn zijde heeft.

‘Dit glijdt van me af’

Hij heeft zijn excuses aangeboden: aan zijn naasten, zijn team, de club, de trainer. Hij had niets te zoeken in stad, zo laat –„ik moest daar niet zijn.” Wat doet dat met een speler, zo’n nacht cel en de commotie daaropvolgend? „Ik speelde gewoon vrij”, zei hij na het duel tegen Vitesse met onbedoelde kwinkslag. „Dit glijdt van me af. Het is vaker bij mij gebeurd. Ik weet wat er op me afkomt.”

Nogal samenzweerderig verklaarde hij het feit dat hij een nacht moest brommen met de woorden: „Ik ben een zogenaamde Bekende Nederlander, daarom. Ze wilden alles weten.” In werkelijkheid werd hij opgesloten om, ten behoeve van de zuiverheid van de verklaringen, contact met een andere verdachte uit te sluiten.

Wat er volgens Elia gebeurd is in de uitgaansgelegenheid op het Rotterdamse Stadhuisplein, in de nacht na de bekerzege op AZ? „Ik was tien minuten binnen, ging weer naar buiten en dan gebeurt zoiets. Ik kwam een jongen tegen die mij wat heeft gedaan in het verleden. Hij wil met me praten, ik duw hem opzij en ga weg. Er zijn jongens achtergebleven die weten wat er is gebeurd. Iemand geeft hem een tik. Maar ik weet niet wat er is gebeurd, de politie wil mij de beelden niet laten zien. Je ziet dat ik naar buiten ga, wat er daarna is gebeurd laten ze niet zien.”

Vaststaat in ieder geval dat Elia op de verkeerde plek was, vooral op de verkeerde tijd. In zijn tijd bij FC Twente in 2008, als broekie dat niet beter wist, had de geboren Voorburger al eens een scooterrijder geslagen bij een ruzie. Dat werd een veroordeling door de politierechter en een boete van 200 euro. Sindsdien is het naar zijn gevoel vooral trial by media, bijvoorbeeld toen hij geschorst werd door zijn club Werder Bremen na een nachtelijke rit waarbij veel te hard gereden werd. Terwijl hij naar eigen zeggen op de achterbank sliep en iemand anders achter het stuur zat.

Nu dit weer. Elia miste afgelopen week een training, maar met een boete – omdat hij niet de stad in had moeten gaan – heeft Feyenoord de zaak voor nu afgedaan. De club huldigt het standpunt dat hij onschuldig is tot het tegendeel bewezen is. „Ik geloof Elia op zijn woord, hij heeft de selectie uitgelegd hoe het zit”, zegt ploeggenoot Karim El Ahmadi. „Het is een goeie jongen.”

Elia, 28-voudig international, is volgens veel mensen die met hem werkten een ‘goeie jongen’. Na de overwinning op FC Twente eerder dit seizoen liet hij via Twitter zijn medeleven blijken met de supporters van de Enschedese zorgenclub. „Niet dat jullie denken: het kan Ellie niks schelen.” Na het gelijkspel tegen Roda JC vorige maand barstte hij ineens in tranen uit. Niet zozeer omdat hij de bal in extremis van vlakbij keihard op de lat had geschoten, maar vooral omdat een oude vriend van hem was doodgeschoten. Dus ja, Elia maakt dingen mee die niet bepaald doorsnee zijn.

Zijn terugkeer in de eredivisie dit seizoen, na omzwervingen in de Bundesliga, Serie A en de Premier League, verliep voortvarend in een Feyenoord-elftal dat mee leek te gaan doen om de titel. Hij werd zelfs weer voor Oranje opgeroepen. Begin december zei hij in een coverinterview in Voetbal International met bravoure hoe heerlijk hij het vond „die backs te slopen”. Watervlug, met die typische schijnbeweging waarin hij met zijn voet kort over de bal aait, met zijn lichaam naar links dreigt en dan ineens rechtsom wegdraait.

Zo doet hij dat, backs slopen. Maar Elia trof, zoals vele voetballers en coaches voor hem, de vloek van de VI-cover. Na het interview was hij tien wedstrijden achtereen bepalend noch beslissend. Geen assist, geen goal – een droogte die samenviel met Feyenoords sportieve crisis waarin de club zeven keer op rij verloor. Het zal vooral daarom zijn dat bondscoach Danny Blind geen veldspelers van Feyenoord in de voorselectie van Oranje heeft opgenomen voor de oefenduels tegen Frankrijk en Engeland eind maart.

Maar Elia kent geen twijfel: „Die nacht in de cel heeft me Oranje gekost”, zei hij voor hij de spelersbus in ging op weg naar Rotterdam-Zuid. Dat is zijn gevoel, geen feit.