Als steenkolenengels de norm is...

Illustratie Cyprian Koscielniak

Wat mij opvalt in de discussie over Engelstalig onderwijs aan de universiteit (NRC 9/3) is het gemak waarmee men over deze vaardigheden spreekt. Alsof daar geen enkele voorkennis voor nodig is. Studenten worden de gewenste vermogens niet van nature, na een aantal jaren middelbare school, of door uitzonderlijke gaven deelachtig.

Engels kun je slechts door academische training en binnen een langdurige omgeving van ‘native speakers’ leren. Voor wat betreft de docenten vraag ik me af waarom zij in een taal die hen onvoldoende vertrouwd is, wetenschap – waarin precisie een eerste vereiste is – zouden moeten bedrijven. Het is gebleken dat in veel colleges waarin het Engels als voertaal fungeert, informatielekken optreden.

Dat is begrijpelijk: docenten en studenten moeten zich in een medium dat ze niet volledig beheersen, verstaanbaar maken.

Het is niet verwonderlijk dat docenten zich dan onthand voelen, omdat ze vaktermen, grappen, allusies en neologismen niet in hun vertrouwde taal kunnen weergeven.

Als steenkolenengels volgens sommigen de norm mag worden, beweert men feitelijk dat men geen zier om de effecten van wetenschappelijk onderwijs geeft.

Engelse cursussen moet de universiteit aanbieden, maar laat dat doen door mensen die adequaat deze taal te beheersen.

Literatuurwetenschap UU en VU

...Investeer dan in uw staf

Het heeft mij altijd verbaasd dat, als het voor docenten die hun vak in het Engels geven in het tweetalig onderwijs (tto) in Nederland verplicht is om het Engels op C2-niveau te beheersen, ditzelfde criterium niet geldt voor docenten in het wetenschappelijk onderwijs. Deze docenten doen de Cambridge Proficiencytest. Dit vereist uiteraard een investering van de docenten en de school in tijd en inspanning (4 uur per week les gedurende 2 jaar). De gedachtengang dat als je in het Engels publiceert, je ook kunt lesgeven in het Engels klopt niet en leidt vaak tot tenenkrommend Engels in de collegezaal. Wat je geschreven hebt kun je (laten) nalezen en verbeteren, terwijl je gesproken taal in één keer vloeiend en foutloos moet kunnen produceren. Tel daarbij op dat er ook geen lesbevoegdheid verplicht is in het tertiair onderwijs en je begrijpt waarom studenten soms klagen over het onderwijs dat ze ‘genieten’ aan de universiteit. It is high time universities invested in the professional development of their teaching staff.

Antonia Lamers

Voormalig tto-coördinator en Cambridge examinator