Column

Krönungsmesse

©

Toen ik deze week las dat mijn collega-hartpatiënt Maria Sjarapova mede door dat officiële rikketikmedicijn meldonium zo goed was gaan tennissen, belde ik mijn cardioloog met de vraag of hij het mij ook wilde voorschrijven. De dokter vond het geen probleem, maar zei dat ik dan wel net zo ga kreunen als de Russin. Dat is een van de bijverschijnselen van het stimulerende goedje dat in dopingkringen ook wel de lustpil wordt genoemd.

Hier wilde ik even over nadenken. Want wil ik dat? Wil ik op een achteraftennisbaantje net zo tekeer gaan als Maria Sjarapova, die al jaren bij iedere slag een orgastisch geluid produceert alsof ze anaal genomen wordt door een bronstig kozakkenkoor dat net drie maanden zonder vrouwen op tournee is geweest. Een vriend van mij gebruikt Sjarapova altijd als porno-alibi. Als hij op zijn werkkamer stiekem naar vieze internetfilmpjes zit te loeren en zijn vrouw roept ongerust van onderaan de trap wat hij toch aan het doen is, dan antwoordt hij steevast dat hij naar een potje vrouwentennis zit te kijken. Larcher de Brito tegen Sjarapova! Kenners noemen deze legendarische wedstrijd wel de Krönungsmesse. De dames begonnen op hardcourt dat ze in twee uur tot gravel kreunden.

Maar Sjarapova is dus gepakt op doping en hield deze week een Russisch lulkoekverhaal over een zogenaamde hartkwaal. Deze pillen slikte ze al jaren en tot voor kort mocht dat gewoon. In de tenniswereld werd redelijk lauw gereageerd op haar bedrog. Waarom? Omdat dat net als alle andere sporten ook één groot spuit- en slikcircus is. Dus ze houden zich lekker gedeisd. Het edele tennisspel werd een aantal weken geleden ook al in verband gebracht met een andere vorm van oplichting: matchfixing. De Chinese gokmaffia zou er vuistdiep in zitten. Tot in de vier grandslamtoernooien aan toe. Onze Robin roept voor elke wedstrijd: „Mijn naam is Haase!” om zich vervolgens weer eens te laten afslachten door een of andere blinde en manke Roemeen van 55.

Niet alleen het tennis schijnt niet schoon te zijn. Deze week werd ook de Russische schaatser Koelizjnikov gepakt. Ook al meldonium. Hij was ooit al een keer betrapt op andere rommel. Dat had toen iets met verkoudheid te maken. Bij schaatsen is het bedrog natuurlijk niet helemaal nieuw. Claudia Pechstein werd ooit geschorst wegens bloeddoping. En natuurlijk de beruchte Haarlemse huisarts Karsten, die ruiterlijk heeft toegegeven dat hij in de jaren tachtig van de vorige eeuw de schaatsers ruim trakteerde op allerlei stimulerende snoepjes. En over onze gouden Yvonne van Gennip gaan al heel lang de wildste geruchten. Komt ook uit Haarlem trouwens. Net als Mart Smeets. Maar dat is toeval.

Kan je nog gewoon onschuldig naar sport kijken? Ik denk het niet. Iemand de Nederlandse voetbalvrouwen deze week zien blunderen tegen de Zweedse dames? Als daar geen Chinees luchtje aan zit vreet ik mijn bril op.

Was vorige week samen met mijn zoon naar de Engelse voetbalwedstrijd Leicester-Norwich. Naast ons zaten twee stoïcijnse Chinezen, die twee keer drie kwartier geen krimp gaven. Het was een bloedeloze 0-0 tot Leicester in de laatste minuut een zeer houdbaar doelpunt scoorde. De Chinezen knikten en verlieten tevreden het stadion. Mijn zoon ook omdat hij op een schimmige goksite een klein bedragje op Leicester had gezet. Wij zijn ooit getroffen door een casinovirus en mogen graag een gokje wagen.

Hoewel ik sinds dat matchfixgedoe niet meer op sportwedstrijden wed. Ik zet mijn geld tegenwoordig in op grote maatschappelijke zaken. Ik gok bij de bookmakers op verdronken vluchtelingen, het aantal rollende koppen in de Amsterdamse onderwereld en op het zetelverlies van die arme Samsom. Ze schijnen bij de PVV elke zondag Minder, Minder te roepen als Maurice de Hond het aantal overgebleven PvdA-stoeltjes bekendmaakt.

Deze week heb ik vet verloren. Ik gokte op duizend studenten, die verkleed in de spitstreinen tegen de NS zouden protesteren. Zevenentwintigduizend hadden per muisklik toegezegd mee te doen. Het werden er geen duizend, maar twee. Alleen het organiserende duo kwam opdagen. De rest sliep uit. Zoals het hoort bij studenten. Ik nam mijn verlies als een luid burlende Sjarapova en dacht: Ik wil de jongens en meisjes van het referendum van 6 april niet nerveus maken. Maar ik vrees qua opkomst toch echt het ergste. Alleen Jan Roos?