Inside Llewyn Davis

(Joel en Ethan Coen, 2013). Llewyn Davis is een folkzanger (gebaseerd op Dave Van Ronk) die in het Greenwich Village van 1961 van klusje naar klusje scharrelt. De pijn en de wanhoop van het kunstenaarsbestaan wordt in al z’n grauwe glorie verbeeld. Pijn die wordt verzacht door muziek. Net als voor O Brother, Where Art Thou? werd die geschreven door gitarist T Bone Burnett, die ook met Bob Dylan werkte.

Voor het geweldig lied catchy Please Mr. Kennedy werkte hij samen met Justin Timberlake, die in de film staat voor alles wat Davis niet is: blond, schoongewassen, succesvol.

Davis (Oscar Isaac) is een tobber, die integere muziek wil maken en zich in een impasse bevindt. Hij dwaalt van koud geworden kopje koffie naar logeeradres, met een uitstapje naar Chicago met een heroïneverslaafde John Goodman als komisch intermezzo.

Je durft er bijna niet om te lachen in de vrees de fragiele tragiek te doorbreken. En dan is er die kat die Davis achtervolgt en ontglipt en die hij weer naar huis moet brengen. Met het uitgebeende Inside Llewyn Davis wonnen de gebroeders Coen de Grand Prix in Cannes