Column

Ouders, kroegen, slijters, en brouwers: bescherm de jeugd tegen comazuipen

Goldstrike is dus een goudhoudende kaneellikeur met een alcoholpercentage van 50. Het wordt, gekoeld, in shotglaasjes bij voorkeur in één teug naar binnen geslagen. Of in brand gestoken en dan met een rietje opgezogen. Gemixt met Blue Curaçao (24 procent) staat het bekend als de ‘Stuiterbal’. Beide producten zijn van Bols. Gisteren hekelde kinderarts Nico van der Lely in NRC de aantrekkingskracht van „deze zoete troep” op kinderen. Die drinken er een paar glazen van „op een lege maag en vallen dan om”.

Het aantal kinderen dat comateus, met alcoholvergiftiging wordt opgenomen stijgt weer. Van 783 in 2014 naar 931 in 2015. Deskundigen toonden zich gisteren pessimistisch. Gemeenten zouden het ‘moeilijk’ vinden om hoge boetes op te leggen. En de artsen voelen zich machteloos tegen de gelikte alcoholmarketing.

Dé grote stap van de laatste jaren is de verhoging van de drankleeftijd van 16 naar 18. Er leek een omslag bereikt bij ouders – meer draagvlak voor alcoholbeperking bij pubers dan het gedogen van thuisgebruik. Informatie over fysieke schade, onder meer aan hersens die nog in de groei zijn, leek zijn werk te doen.

Vorig jaar bleek echter dat de overheidscontrole nog weinig voorstelt. Sinds 2013 hield minder dan een derde van de verkopende bedrijven zich aan de leeftijdsgrens. De meerderheid van de verkopers informeert niet eens naar een identiteitsbewijs.

Het hoeft dus geen verwondering te wekken dat in de ziekenhuizen geen positief effect te meten valt van de leeftijdverhoging. Dat echter een stijging van alcoholmisbruik wordt gemeten wijst erop dat ook van een substantieel betere controle geen hoge verwachtingen gekoesterd mogen worden. Kennelijk zit de beschermingsnorm van jongeren tegen alcohol er nog niet goed in. Ook niet bij ouders. Inmiddels kwalificeert volgens het CBS 10,5 procent van de jongeren tussen 12 en 17 als zware drinker: tenminste één keer per week zes glazen (jongens) of vier (meisjes) glazen, of meer. De gemiddelde student is daar absoluut niet van onder de indruk.

De eerste verantwoordelijkheid voor het welzijn van deze kinderen ligt bij de ouders. De overheid kan normen verscherpen, controle en voorlichting verbeteren, accijnzen verhogen en, tenslotte, schriketiketten gaan voorschrijven. Artsen kunnen klokken luiden – en ze mogen de ellende opruimen. Drankproducenten en de horeca zouden hun verantwoordelijkheid ook eens écht kunnen nemen. Probeer specifiek jongeren nu eens niet te verleiden met lage prijzen, flitsende feesten en zoete, gouden, veel te sterke drankjes. Met 50 procent alcohol. Wie verzint dat?